210 
OESTERCULTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
heden, met elkander tot zoogenaamde oesterbanken vereenigd, aan. Verre- 
weg het rijkst zijn de oesterbanken der Fransche en Zuid-Engelsche 
kusten ; die van de Hollandsche en Sleeswijksche kusten komen eerst 
in de tweede plaats in aanmerking. De bodem der zee is op de plaatsen , 
waar zich een oesterbank bevindt , volstrekt niet altijd gelijk ; alleen 
is hij nooit met zeegras of veel zeewier 1 bedekt , nooit onder een dikke 
laag slib of zoogenaamd koud en bewegelijk zand bedolven en eindelijk 
bestaat hij nooit uitsluitend uit harde rotsblokken en steenfragmenten. 
Het liefst heeft de oester een bodem van zand en slib , of van zand , 
slib en schelpen of steenen. Een bodem uitsluitend uit bewegelijke 
slib of modder samengesteld is allergevaarlijkst voor het leven en 
den groei van de oester ; die slib is echter vaak zeer rijk aan voedende 
bestanddeelen , die voor de oester van groote waarde zijn: vandaar dat 
diezelfde slib , in dunne laag over een harderen bodem gespreid , 
door de oester zeer op prijs wordt gesteld. Een zoogenaamde derrie- 
bodem is eveneens voor de ontwikkeling der oester zeer geschikt ; 
derrie is jong veen door de daarop oorspronkelijk rustende kleilaag 
in elkander geperst ; derrie vindt men b. v. op den bodem van sommige 
gedeelten der Oosterschelde , van de Eems enz. maar uit den aard der 
zaak nooit op den bodem der open zee. 
De diepte, op welke men oesterbanken aantreft, blijkt zeer ver- 
schillend te kunnen zijn. Nabij de kust van Sleeswijk treft men de 
oesters aan op diepten , die tusschen 1 en 5 meter beneden laag water 
inliggen ; de oestergronden , die benoorden Terschelling beginnen en zich 
oostelijk tot nabij Helgoland uitstrekken, zijn op een diepte van 18 
tot 23 vademen gelegen. Van de Arcachonsche oestergronden valt 
een groot gedeelte met de eb droog , op andere punten liggen de 
oesters in en tegen de helling van geulen , die van 2 — 7 vademen 
diep zijn. Op onze kust heeft men oesterbanken op een diepte van 
8 — 10 vademen, maar eveneens op veel geringer diepte; de IJersche 
oesterbank heeft een diepte , die van een halven tot twee vadem bedraagt. 
Ook de temperatuur van het water oefent op het leven en de voort- 
planting van de oester grooten invloed uit. In de open Noordzee 
1 Niemand denke, dat zeegras en zeewier hetzelfde is. Met zeewier worden lagere 
planten (z. g. Algen) bedoeld en hier w r el meer in ’t bijzonder soorten van het geslacht 
Fucus. Zeegras is een hoogere plant , welke men verzamelt om ze in gedroogden staat 
te gebruiken voor het opvullen van matrassen enz. Dat verzamelen heet wiermaaierij. 
Mart in et schreef in 1782 een verhandeling over dit bedrijf, getiteld: » Verhandeling 
over het wier der Zuiderzee ”. Hier wordt juist zeegras bedoeld. 
