OESTERCULTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
211 
varieert de temperatuur van het water tusschen — 1° en -j- 25° C. 
Zoolang deze grenzen niet overschreden worden , is het leven van de 
oester niet in gevaar. Zeewater , dat 3 pet. zout bevat , begint eerst te 
bevriezen bij een temperatuur van — 2°. 2 8 C. , zoodat de temperatuur 
zoo laag zou kunnen dalen , alvorens zij voor het leven van de oester 
gevaarlijk werd. En zelfs als de temperatuur zoo laag wordt, is zij 
alleen nog maar nadeelig voor oesters in ondiep water. Waar de diepte 
grooter is, vestigt zich wel een laag ijs aan het oppervlak maar op 
den bodem der zee blijft er altijd een voldoende hoeveelheid vloeibaar 
water achter. Aangezien n.1. het ijs uitsluitend uit zoet water bestaat , 
zoo stijgt het zoutgehalte van het water op den bodem , wat tengevolge 
heeft , dat dit water uiterst moeielijk bevriest. Groote hitte is even- 
eens zeer gevaarlijk voor het leven der oesters en ook in de eerste 
plaats voor diegene , die op ondiep water leven. Of men aan onze 
kust deze schade bij ondervinding kent , durf ik niet beweren ; wél , 
dat de zeer heete zomer van 1870 aan ontzaggelijke hoeveelheden 
oesters in de baai van Arcachon het leven heeft gekost. In een ander 
opzicht is echter de temperatuur van het zeewater voor de oester 
van grooter gewicht; alleen bij een vrij hooge temperatuur van het 
water brengt de oester jongen voort. Op onze kust is door waar- 
neming en proefneming gebleken , dat er alleen dan overvloedig broed 
wordt voortgebracht, wanneer de temperatuur van het water eenige 
dagen achtereen niet veel lager dan 18° — 20° C. is. Waarschijnlijk is 
dit de reden , waarom de oester onder hoogere breedten schaarsch wordt ; 
niet zoozeer is het de lage wintertemperatuur , die hen tegenhoudt, 
als wel de zomertemperatuur , die niet hoog genoeg is en hen daarom 
verhindert overvloedig broed voort te brengen. 
Naast de temperatuur speelt ook het zoutgehalte van het water een 
groote rol. Van nature hoort de oester t’huis in de open zee, waar 
het zoutgehalte 3 pet. en meer bedraagt. Wel verdraagt zij zeer goed 
water van geringer zoutgehalte en heeft de ervaring zelfs geleerd , 
dat haar vleesch in smakelijkheid vooruit gaat , als zij in zulk minder 
zout water wordt overgebracht (gespeend) , — werkelijk goed gedijen 
en zich voortplanten , dat doet een oester echter alleen in zeewater 
van een betrekkelijk hoog zoutgehalte. 
Temperatuur , zoutgehalte , toestand van den bodem , diepte , ziedaar 
de punten op welke het in de eerste plaats aankomt, ’t Spreekt echter 
wel van zelf, dat voor een voorspoedig oesterleven nog aan meer 
voorwaarden voldaan moet worden ; ongetwijfeld zelfs aan voorwaarden 
