OESTERCULTÜUR ALS VADERLAÜESCtiÈ ÏÜMJSTRIE. 221 
zijn niet de gevaren , die ons oestertje moet trotseeren , alvorens zelf 
in staat te zijn zich te vermenigvuldigen. Met die gevaren maakten wij 
voor het grootste deel reeds kennis ; wij zullen ze hier niet herhalen , 
vooral omdat wij er bij het bespreken der kunstmatige kweeking nog 
op terugkomen. Een en ander is echter voldoende om te bewijzen , dat 
voor de instandhouding van een oesterbank noodzakelijk is, dat een 
zeer groot aantal individuen aanwezig zij , om aan de voortplanting 
deel te nemen. In warme en vroege zomers begint de voortplanting 
reeds in Mei , in late zomers duurt zij tot in het begin van September 
voort. Aangezien niet alle oesters , die in een bepaald jaar aan de 
voortplanting deelnemen, dit te gelijk doen, ligt het voor de hand, 
dat men van Mei tot September in het welbegrepen belang van de 
oesterbank , niet moet korren , tenzij men het doet , niet om de oesters 
te visschen , maar om de al te overvloedige vijanden , die de kostbare 
schelpdieren belagen , weg te vangen en men dus de met de kor mede op- 
gehaalde oesters weer over boord werpt. Toen de commissie , van welke ik 
boven reeds gewaagde , in Augustus 1880 haar onderzoek in de Zuiderzee 
instelde , trof zij in het Amsteldiep een visschersvlootje van 21 schepen 
aan , bezig met oesters te korren. Een der commissie-leden begaf zich 
aan boord van een dezer schepen en vroeg of men dan niet wist, 
dat door dus in den broedtijd te korren , de oester onfeilbaar uitge- 
roeid en de bank vernield moest worden ; er werd een bevestigend ant- 
woord gegeven, maar met de opmerking daarnevens: » indien wij het 
niet doen, dan doet een ander het.” 
Men had veel meer oesters moeten sparen en men had in ieder 
geval de oesters , die gespaard gebleven waren , in den tijd hunner 
voortplanting met rust moeten laten ! Overal waar dit is geschied zijn 
de oesterbanken voor ondergang bewaard ; waar dit is verwaarloosd 
vertoonden zich overal dezelfde gevolgen : verarming , vaak vernieti- 
ging der banken. Maakten wij in dit hoofdstuk kennis met de na- 
tuurlijke voorwaarden , waaraan voor het leven van een enkele oester 
voldaan moet worden , wij leerden tevens inzien , dat ook de eigen- 
aardige maatschappij , die wij een natuurlijke oesterbank noemen , alleen 
onder bepaalde voorwaarden in stand blijft. Een van de voorwaarden , 
waaraan voldaan moest worden , was , dat een vrij groot aantal vol- 
wassen oesters telken jare beschikbaar moest zijn om aan de voort- 
planting deel te nemen. Laat men haar dan aan haar lot over , dan 
zal die oesterbank ongetwijfeld een zoo groote uitbreiding verkrijgen , 
fils met de gesteldheid van het terrein en met de hoeveelheid be- 
