230 
.T. A. B. DÜMAS IK DE FRANSCHE AKADEMIE HERDACHT. 
zitterszetel te midden van geleerden nit de geheele wereld bekleedt, 
welk een grootsch voorbeeld! Waarom moet er toch naast die vrucht- 
bare democratie eene tweede bestaan , die , met onvruchtbaarheid ge- 
slagen en gevaarlijk voor de maatschappij , onder het voorwendsel 
van eene hersenschimmige gelijkheid, er van droomt het individu op 
te doen gaan in den staat? Deze valsche democratie riekt naar middel- 
matigheid en vereert haar. Al wat uitsteekt, komt haar verdacht 
voor. De beteekenis van een beroemd gezegde van generaal foy omkee- 
rende zou men deze democratie kunnen noemen : een verbond van allen, 
die willen leven zonder te werken , verteren zonder voort te brengen , 
ambten bekleeden zonder de geschiktheid er toe te bezitten , eerbewijzen 
ontvangen zonder die waardig te zijn.” 
J. C. JA MIK. 
Op den 13 den Februari 1. 1. overleed te Parijs een man , die zoowel 
op het gebied der zuivere als op dat van de toegepaste natuurkunde 
zich een grooten naam had verworven. Als professor aan de Ecole 
Polytechnique in het buitenland onder de mannen van het vak alge- 
meen bekend door zijn » Cours de Physique” was hij het onder in 
dustriëelen door de verbetermgen , die hij aanbracht bij het elektrisch 
licht naar het stelsel van jablochkoff. Ook als populair schrijver ont- 
moette men jam in dikwijls en gaarne , onder anderen in de Revue des 
deux Mondes. 
In 1858 had hij in de Académie des Sciences den zetel van pouillet 
ingenomen; toen in 1884 dtjmas overleed, koos de Section de Physique 
hem tot haren perpetueelen secretaris. Een hartkwaal, die gedurende 
de laatste zes maanden van zijn leven hem zwaar deed lijden , sleepte 
hem ten grave. 
Jules-cÉlestin jamin was den 30 sten Mei 1813 te Termes, in het 
departement der Ardennes , geboren. 
