IJS EN KUNSTMATIGE VOORTBRENGING VAN IJS. 
233 
getrokken en toch zijn de twee deelen van het blok aaneengevroren: 
Door den druk, dien de draad op het ijs uitoefent, wordt het smelt- 
punt op de plaats , waar de draad drukte , verlaagd ; het ijs smelt ; 
maar het gevormde water komt daarna hoven den draad en bevriest 
dan , van den druk ontheven , weder. Zoo gaat het ijs achtereenvolgens 
over de geheele dikte voort te smelten en weer te bevriezen, zoodat 
men ten slotte weer één ijsblok heeft. 
Op dit verschijnsel der regelatie berust ook de proef, waarbij men 
ijsstukjes onder grooten druk in de inwendige holte van een vorm 
perst en hij het uit elkander nemen van den vorm waarneemt , dat 
er één stuk ijs ontstaan is , dat den vorm der holte vertoont. De ijs- 
stukjes zijn onder den aangewenden druk gedeeltelijk gesmolten en bij 
opheffing van den druk tot één ijslichaam saam gevroren. 
Hebben wij in het voorgaande enkele bijzondere eigenschappen van 
het ijs leeren kennen ; zeer beknopt willen wij nu bespreken , hoe het 
ijs wordt bewaard, ten einde het ook in tijden, dat het niet vriest, 
te kunnen gebruiken. 
De bewaarplaatsen van het ijs liggen geheel of gedeeltelijk onder 
den grond of geheel er hoven. Het ijs moet daarin door een dikke 
laag slechte warmtegeleiders omgeven zijn. Stroo , houtzaagsel , asch 
en dergelijke stoffen zijn daarvoor zeer geschikt. Ook dubbele wanden 
met een isoleerende luchtlaag er tusschen worden gebruikt. 
Bouwt men ijshuisjes, die geheel of gedeeltelijk boven den grond 
staan , dan moeten nog andere voorzorgen genomen worden , om de 
warmte zooveel mogelijk af te weren. De ingang moet aan de noord- 
zijde worden aangebracht en het huisje zooveel mogelijk in de schaduw 
geplaatst. Van buiten moet het wit geverfd worden , om de verwar- 
ming door de zonnestralen zoo gering mogelijk te maken. 
Het ijs wordt op een lattenrooster geplaatst, om het smeltwater 
gelegenheid te geven weg te vloeien. Dit wordt afgevoerd door een 
af hellende buis , waarin zich een waterzak bevindt , om de warme 
buitenlucht te verhinderen het ijshuis binnen te dringen. 
Hoe minder tusschenruimten tusschen de ijsblokken overblij ven , 
zooveel minder smelten zij af; de voegen worden daarom met kleine 
stukjes ijs zorgvuldig aangevuld. Moet het ijs niet tot consumtie dienen , 
dan wordt bij elke laag ijsblokken vrij rijkelijk keukenzout tusschen 
de voegen en op de oppervlakte gestrooid en dan de volgende laag 
er opgestapeld , die dan aan de vorige vastvriest. 
Toch, al wordt het ijs nog zoo goed bewaard , heeft er altijd smelting 
