OESTERCDLTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE 
DOOR 
P. P. C. H O E K. 
(Vervolg en slot van blz. 223.) 
III. Geschiedenis en wezen der oester cultuur. 
De ervaring , dat oesters , uit het zoute zeewater in water dat zoeter 
is overgebracht , zachter van vleesch en dus smakelijker worden, heeft 
men voor jaren reeds opgedaan. Waarschijnlijk wisten de Romeinen 
dit reeds in die eeuw, die men niet onaardig de » gastronomische” 
eeuw heeft genoemd. Ook in ons vaderland heeft men reeds voor lange 
jaren putten ingericht, waarin men naar verkiezing zoet en zout 
water kon doen stroomen en waarin men in zee gekorde oesters neer- 
legde , om ze zoogenaamd te spenen. Tevens bewezen deze putten 
goede diensten door als tijdelijke bewaarplaatsen te dienen voor oesters , 
die men in den loop van den winter meende af te leveren en die men , 
voordat het ruwe seizoen de vangst te zeer bemoeilijkte , bijeenbracht. 
Dit in putten of parken plaatsen van oesters heeft echter met de 
eigenlijke oestercultuur niets te maken. Men zegt , dat deze een Ita- 
liaansche vinding is; het is echter goed beschouwd eene zoo hoogst 
eenvoudige cultuur , dat men gerust kan aannemen , dat zij door ver- 
schillende personen op meerdere plaatsen geheel onafhankelijk van 
elkander kan uitgedacht zijn ; zooals dan ook werkelijk het geval schijnt 
geweest te zijn. Coste , een franschman , die aan de oester- en visch- 
kweekerij in Frankrijk het eerst den stoot heeft gegeven , deelt mede 1 , 
1 Coste, Voyage d’ exploration , 1861. 
