ÖËSTERCULTÜUR ALS VADERLANDSCHÈ INDUSTRIE. 
247 
het toegeschreven moet worden , dat de meeste dier proefnemingen op 
groote schaal niet aan het doel, waarmede zij ingesteld werden, be- 
antwoord hebben , is moeielijk te zeggen ; het schijnt evenwel een feit 
te zijn , dat een eigenlijk gezegde oestercultuur op de leest der Fransche 
geschoeid aan de Engelsche kust niet gelukken wil. Aan de Duitsche 
kust evenmin. Boven maakten wij melding van de natuurlijke oester- 
gronden aan de Slees wij ksche kust; zoowel daar als nabij het eiland 
Norderney heeft men bij herhaling pogingen ingesteld , die tot een 
kunstmatige cultuur , op de wijze der Fransche , zouden leiden. Deze 
pogingen zijn op niets uitgeloopen en Prof. moebius een groot auto- 
riteit op dit gebied gelooft, dat de schuld hiervan ligt in de te lage 
temperatuur van het water in den winter en het geweld der golven 
bij stormweer en springtij. Volgens hem vallen in het zuid-oostelijkst 
deel van de Noordzee de laagste getijden altijd in dat gedeelte van 
den winter , waarin de koudste winden waaien , en zooals wij boven 
zagen is een lage temperatuur voor oesters in ondiep water dubbel 
gevaarlijk. 
Daarentegen wordt aan de Nederlandsche kust de oestercultuur met 
goed gevolg beoefend. Ofschoon ter nauwernood 16 jaar oud heeft 
deze tak van nijverheid zich hier reeds tot een hooge trap van bloei 
ontwikkeld en wij twijfelen er dan ook niet aan , of de Nederlandsche 
lezer zal met belangstelling met een korte uiteenzetting van de ge- 
schiedenis van de ontwikkeling dezer industrie kennis maken. 
In de eerste helft dezer eeuw heeft de Oosterschelde nog vrij veel 
oesters opgebracht; tot 1850 is de opbrengst allengs veel minder ge- 
worden , ofschoon de cijfers over ’t algemeen weinig vertrouwen ver- 
dienen en de hoeveelheid van een millioen , die b. v. in het jaar 1850 
van de Zeeuwsche wateren verkregen zoude zijn , waarschijnlijk te 
laag geschat is. Er waren echter nog oesters aanwezig , toen men om- 
streeks 1869 met oesterondernemingen begon. De eer hier de eerste 
stappen gedaan te hebben komt toe aan de heeren pompe van meerder- 
voort en GROENiNX van zoelen. Deze bezochten in October 1867 de 
Baai van Arcachon en stelden daarna (in de eerste maanden van 1868) 
met behulp van een opnemingsvaartuig der marine een onderzoek in 
naar de geaardheid en de geschiktheid voor oestercultuur van ver- 
schillende gedeelten der Schelde en der Zeeuwsche Stroomen. Zij wisten 
te verkrijgen , dat de directeur der aan het fransche gouvernement 
toebehoorende oesterbanken te Arcachon naar Zeeland overkwam om 
een oordeel uit te spreken over de geschiktheid der aldaar aanwezige 
19 
