248 
OESTERCULTUUR ALS VADëRLANDSCHE INDUSTRIE. 
gronden. Toen dit oordeel strekte tot bevestiging hunner eigen meening 
behoorden zij zelven tot de eersten , die directe pogingen hebben in- 
steld om in die wateren een kunstmatige oestercultuur te vestigen. 
In 1870 wordt daarop voor het eerst een gedeelte van het Zeeuwsche 
oestergebied en wel het rijkste en beste gedeelte van alle , de zooge- 
naamde Yersche oesterbank, publiek verpacht. Deze maatregel heeft 
ongetwijfeld op de ontwikkeling der industrie allergunstigst gewerkt; 
toch vond het voorstel om er toe over te gaan heftige bestrijding. 
Tot op dien tijd had het korren van oesters behoord tot het visschers- 
bedrijf, voor welks uitoefening men op de Zeeuwsche wateren slechts 
een niet zeer kostbare visch-akte behoefde. Het korren van oesters leverde 
aan een groot deel der bewoners der kustplaatsjes gedurende vele maan- 
den van het jaar een middel van bestaan. Wel was het niet meer wat 
het geweest was, toch liet het zich aanzien, dat het menigen visscher 
zwaar zou vallen deze bron van inkomsten zoo op eens te zien op- 
droogen. Men troostte zich met de gedachte , dat dezelfde personen , 
die tot nog toe van de vangst van oesters geleefd hadden , in het ver- 
volg op de inrichtingen voor oestercultuur hun brood zouden kun- 
nen verdienen ... de geschiedenis heeft echter bewezen , dat juist de 
visschers over ’t algemeen voor het oesterbedrijf weinig geschiktheid be- 
zaten. De toekomst der oesterproductie van de Zeeuwsche wateren stond 
echter op het spel ; werd niet spoedig gehandeld , dan zou de Zeeuwsche 
oester misschien geheel uitgeroeid worden , terwijl het nu wellicht nog 
tijd was dit te voorkomen. Daartoe was echter noodzakelijk , dat men 
de oestergronden aan de publieke visscherij onttrok en de particuliere 
nijverheid met haar kapitaal in staat stelde de terreinen te verbeteren 
en nieuwe productie te bevorderen. Thans nu vijftien jaren sedert het 
invoeren der maatregel zijn verstreken , moet men niet alleen erkennen , 
dat zij een gunstigen invloed op de vruchtbaarheid der oesterbanken 
heeft uitgeoefend , maar bovendien , dat zij in hooge mate bevorderlijk 
is geweest aan de welvaart van de verschillende plaatsjes, die aan de 
Oosterschelde zijn gelegen en in wier nabijheid de oesterondernemingen 
zich gevestigd hebben. 
De op de Yersche oesterbank het eerst toegepaste maatregel heeft 
men allengs over alle voor natuurlijke of kunstmatige oesteropbrengst 
geschikte terreinen van de Oosterschelde uitgebreid. Thans is het 
geheele oestergebied aldaar voor een gezamenlijk bedrag van ruim 
ƒ 500,000 aan verschillende pachters afgestaan. Het rijkste gedeelte 
is echter ongetwijfeld de ongeveer 1000 bunders groote bank, die men 
