OËSTÊRCULTUUR ALS VADERLANDSCHË INDUSTRIE. 
249 
de Yersche oesterbank noemt. Deze is oorspronkelijk voor tien jaren ver- 
pacht geweest en in 1880 is den pachters vergund de pacht met vijf jaren 
te verlengen. Van 1870 tot 1885 heeft deze oesterbank ruim 20 duizend 
gulden ’sjaars aan pacht opgebracht. In 1883 heeft toen de nieuwe 
publieke verpachting , die met 1 April 1885 zou ingaan , plaats gegrepen ; 
is het nu ook mogelijk , voor sommige perceelen zelfs zeker , dat grootere 
sommen besteed zijn , dan in alle opzichten door de opbrengst gebillijkt 
wordt, zoo mag het toch ongetwijfeld als een welsprekend bewijs voor 
den bloei van dezen tak van nijverheid gelden , dat diezelfde bank voort- 
aan niet minder dan 379,000 gulden aan jaarlijksche pacht opbrengt. 
Ook op andere punten der vaderlandsche kust werden , toen de 
groote roep , die in deh beginne uitging van de in Frankrijk verkre- 
gen resultaten , tot de industrieelen van ons land was doorgedrongen , 
stappen gedaan, die het vestigen van een oestercultuur ten doel had- 
den. Nog bovendien aangewakkerd door een premie door de Maat- 
schappij tot bevordering van Nijverheid uitgeloofd, trachtte men zoo- 
wel onder Oostmahorn en tusschen de Babbelaar en het Dokkummerdiep , 
als nabij Wieringen en tusschen Eijerland en het Oosteinde van Texel 
de zoo goed als geheel verlaten oesterbeddingen op nieuw te exploi- 
teeren en aan de nabij gelegen kusten inrichtingen voor kunstmatige 
kweeking te vestigen. Deze pogingen werden ongeveer in 1868 be- 
gonnen en een zestal jaren voortgezet; de geschiedenis dezer onder- 
nemingen is één lange reeks van teleurstellingen. Leest men de hierop 
betrekking hebbende verslagen , dan krijgt men wat de eene onder- 
neming betreft den indruk , dat zij , op minder practische wijze op het 
getouw gezet , met te weinig kapitaal en op te kleine schaal gedreven , 
het mislukken aan zichzelve te wijten heeft ; wat de andere betreft 
evenwel , dat zij gevestigd is geworden op een punt , dat tengevolge 
van zijn ligging voor kunstmatige cultuur minder geschiktheid oplevert. 
Hoe het zij , na 1876 zijn deze pogingen op beide punten geheel gestaakt. 
Niet zonder reden is echter de overtuiging blijven bestaan , dat het 
eens aan oesterbanken zoo rijke noordelijk gedeelte der Zuiderzee, bij 
doelmatig voortgezette pogingen , wel degelijk voor oestercultuur ge- 
schikt zou blijken te zijn. Voordeel trekkende uit de ervaring op de 
Oosterschelde opgedaan, zag men echter in, dat er alleen dan moge- 
lijkheid bestond hier winst afwerpende ondernemingen te vestigen , 
wanneer de staat , gebruik makende van zijn recht , bepaalde gedeelten 
aan de publieke visscherij onttrok en aan particulieren of maatschap- 
pijen voor een vrij langen termijn in pacht afstond. 
