252 
OESTERCULTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
door de oesterkweekers van beroep niet wordt gedeeld. Men moet echter 
in het oog honden , dat het gebruik , dat van de Zuiderzee-perceelen ge- 
maakt zal worden , althans voorloopig , voornamelijk zal bestaan in het 
opkweeken van elders (voornamelijk op de Ooster-Schelde) verzameld 
broed. Het zijn dan ook verreweg voor het grootste deel bij de Ooster- 
schelde cultuur betrokken oesterfirma’s , die pachters zijn geworden van 
de Zuiderzee-vischplaatsen. In verhouding tot de pachtsommen , die op de 
Ooster-Schelde voor goede zaaiperceelen besteed worden , zijn nu de Zui- 
derzee perceelen betrekkelijk laag in prijs gebleven ; terwijl men boven- 
dien bij het beoordeelen dezer prijzen vooral nog letten moet op de zeer 
bezwarende bepaling, die op de Zeeuwsche oesterbanken van kracht 
is en het brengen van vreemde oesters (Fransche b. v.) op de per- 
ceelen verbiedt. Die bepaling geldt niet voor de Zuiderzee-perceelen. 
Met dit overplanten van fransche oesters worden te Herkingen (zie later) 
zeer goede zaken gemaakt ; de hoop , dat dit in de Zuiderzee eveneens 
het geval zal zijn , heeft wel degelijk bij het pachten van vele der 
perceelen onder Wieringen voorgezeten. 
Of men nu een voorstander moet zijn van een dergelijke de vrije 
ontwikkeling der industrie toch altijd min of meer belemmerende 
bepaling , of niet , wil ik geheel in het midden laten ; zeker is het 
echter, dat het ontbreken dezer bepaling de waarde der Zuiderzee- 
perceelen heeft verhoogd , terwijl het mij niet minder zeker voorkomt , 
dat die waarde nog grooter zou zijn geworden , als overeenkomstig 
den wensch van het Collegie voor Zeevisscherijen door doelmatige be- 
palingen langs het noordelijk gedeelte der Zuiderzee de deelneming der 
visschersbevolking aan het oesterbedrijf verzekerd ware geworden. 
Verklaarbaar moet het allezins heeten , dat de fiscus naar vermeer- 
dering van ’s Rijks inkomsten streeft. Dat men de belangen der schatkist 
ook indirect bevorderen kan , is echter in mijn oog bij de regeling 
der Zuiderzee-oesterindustrie uit het oog verloren. 
Laat ons nu even stil staan bij de voorwaarden, aan welke de 
pachters zich hebben te houden , zoowel wat de Oosterschelde als de 
Zuiderzee betreft. Bij het vaststellen dezer bepalingen heeft de mee- 
ning voorgezeten, dat zij zoo weinige moesten zijn als mogelijk was, 
zoodat elk pachter bijna geheel vrij werd gelaten om te handelen , 
zooals hij zelf in het belang zijner onderneming geraden acht. Uit- 
zondering hierop maken b. v. voor de Yersche bank de bepalingen , 
dat op sommige oesterperceelen geen mosselteelt mag geschieden en 
dat het niet vergund is uit den vreemde ingevoerde oesters op de 
