OESTERCULTUU R ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
255 
wordt , heeft men de omstandigheden onderzocht , van welke het zon 
kunnen afhangen , of een perceel een goed panperceel was of niet. 
Nabijheid van rijke oestergronden is in ’t algemeen noodzakelijk ; 
zoo bijzonder nabij behoeven deze echter niet te liggen , aangezien de 
oesterlarfjes — geheel afgezien van door hen zelve nitge voerde bewe- 
gingen — door den stroom gemakkelijk verre worden verplaatst. Veel 
scheen dus af te hangen van de snelheid der stroomingen , in verband 
met de lengte van den tijd , dien het oesterlarfje aan het oppervlak 
vertoeft. Op de Oosterschelde b. v. , waar het wisselen der getijden een 
zeer sterken stroom veroorzaakt, heeft men getracht door proefneming 
vast te stellen , welken weg een waterdeeltje gedurende een etmaal 
b. v. aflegt , daarbij van de veronderstelling uitgaande , dat een zich 
in of nabij dat waterdeeltje bevindende oesterlarve ongeveer denzelfden 
weg zou afleggen — een veronderstelling , die zeker niet gewaagd was. 
Op die wijze is mfen er wel in geslaagd zich in ’t algemeen een voor- 
stelling te maken van het verstrooid geraken van het oesterbroed 
over een groote uitgestrektheid ; toch bleef de reden , waarom b. v. 
van drie naast elkander gelegen perceelen , telken jare het middelste 
uitmuntte door een rijken val van broed , terwijl de twee aan wêers- 
zijden gelegen perceelen in dit opzicht verre achterbleven , even geheim- 
zinnig als te voren. Plaatselijke invloeden , zooals b. v. het voorkomen 
van kleine draaikolken, z. g. neeren, gaven althans in sommige gevallen de 
verklaring. Dat men bij het op de Oosterschelde ingestelde onderzoek, 
wat dit punt betreft , niet tot grooter zekerheid is kunnen komen , 
verwondert niet , als men het feit in aanmerking neemt , dat het 
onmogelijk is met nauwkeurigheid de plaats aan te geven , van welke 
het broed afkomstig is en in de tweede plaats, dat men niet weet 
hoe lang onder normale omstandigheden een broedje aan het opper- 
vlak vertoeft. 
Wat het laatste punt betreft , wil ik hier alleen mededeelen , dat som- 
mige schrijvers meenen , dat die termijn slechts twee of driemaal 24 uur 
bedraagt, terwijl anderen den duur van het verblijf aan het oppervlak 
op minstens een week schatten. Zoo zegt huxley b. v. , dat het zeer 
wel mogelijk is, dat zij een week lang in den vrij zwemmenden staat 
verblijven , aangezien het hem gelukte ze in een flesch met zeewater , 
dat niet ververscht werd , een week lang in het leven te houden ; de 
moeielijkheid om op dit punt zekerheid te verkrijgen is daarin gelegen , 
dat het tot nog toe nog niet gelukt is de oesterlarven in een aquarium 
er toe te krijgen zich vast te hechten. 
