OESTERCULTÜÜR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
259 
met uitbrengen der pannen wachten tot zoo kort mogelijk om het 
tijdstip, waarop zij broedval verwachten. Vandaar die groote levendig- 
heid , die drukte in alle oesterondernemingen , als de tijd van het 
uitbrengen der pannen gekomen is — een drukte , die zoodra de pannen 
gelegd zijn, heel wat vermindert. Gedurende de dan volgende zomer- 
maanden moet men leidelijk afwachten, of er broed zal aanslaan of 
niet; om de jonge pas gehechte broedjes zooveel mogelijk tegen slib 
en ongedierte te beschermen , worden de pannen af en toe onderzocht , 
zoo noodig schoongemaakt en verplaatst. De vijanden, die men op de 
panperceelen aantreft , worden weggevangen ; de krabben in zooge- 
naamde krabbemanden , de zeesterren met de hand. Een voor de jonge 
oesters zeer gevaarlijke vijand is de zoogenaamde »perceur” een slak, 
die met haar tong een gaatje in de oesterschelp boort en zich dan te 
goed doet aan de sappen der oester. Aan de engelsche en vooral aan 
de fransche kust ondervindt de oesterkweeker heel wat schade door 
de aanvallen van dit dier ; gelukkig heeft men het op de vaderlandsche 
oesterbanken tot nog toe nooit waargenomen. De in het pachtcontrakt 
der zeeuwsche oesterbanken voorkomende bepaling, die het zaaien van 
buitenlandsche oesters op de perceelen der bank verbiedt, is voorna- 
melijk door de vrees voor dezen »perceur” in de pen gegeven. 
Tegen den winter worden de pannen van de meeste perceelen wederom 
verwijderd en naar de winterkwartieren overgebracht, voornamelijk 
met het doel om ze te behoeden tegen de kwade gevolgen van koude 
en windvlagen. In het belang der cultuur zou men in de meeste 
gevallen toch wel zoo handelen ; uit vrees voor het verslibben of ver- 
zanden der perceelen, waartoe het voorkomen der pannen gedurende 
den winter aanleiding zou geven , behelst het pachtcontrakt de voor- 
waarde , dat vóór 1 December de pannen van de perceelen moeten 
weggenomen worden. Uitzondering maken alleen die perceelen , op 
welke de pachters vrijheid hebben zoogenaamde vloeiputten (zie later) 
aan te leggen. 
Behalve over de panperceelen beschikken vele oesterondernemingen ook 
over zoogenaamde perceelen voor natuurlijken aanslag {natuur perceelen). 
Hieronder verstaat men zulke perceelen , op welke men geen collec- 
teurs brengt in den gewonen zin van het woord , geen dakpannen 
dus , maar die men voornamelijk door er schelpen op te brengen 
een bodem tracht te bezorgen , op zich zelven voor de oestertjes geschikt 
om er zich aan te hechten. Het meer natuurlijke van deze manier van 
kweeken is dan nog bovendien daarin gelegen , dat men in den regel 
