260 OESTERCULTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
het op deze perceelen aangeslagen broed gedurende den winter laat 
liggen en dus niet naar de putten overbrengt. Dergelijke perceelen 
liggen gedeeltelijk boven , gedeeltelijk beneden de laagwaterlijn ; voor 
het doodvriezen der jonge oestertjes bestaat op de eerste veel meer 
gevaar dan op de laatste. De zorg , die men verder aan de oesters op 
deze perceelen besteedt, komt voor het grootste deel neêr op het 
weg vangen van vijanden (krabben, zeesterren enz.), die anders den 
kweekers een te sterke concurrentie zouden aandoen. 
Een derde soort van perceelen zou men groei - of vetmestperceelen 
kunnen noemen {zaaiperceelen). Het is op deze, dat men de jonge oesters 
brengt om ze te doen opgroeien tot voor de markt geschikte schelp- 
dieren. Dat ook zij voor den oesterkweeker onmisbaar zijn springt 
in het oog. Bij de jongste verpachting der IJersche bank werden voor 
de als zaaiperceelen gunstig bekende gedeelten buitengewoon hooge 
prijzen geboden, b.v. tot 1000 gulden jaarlijksche pacht per hectare; 
een prijs . die acht en meer malen hooger is dan men tegenwoordig 
voor goeden bouwgrond besteedt. Waaraan het moet toegeschreven 
worden , dat sommige gedeelten van den bodem in dit opzicht zoo 
uitmunten boven andere , is niet voldoende bekend. Oppervlakkig oor- 
deelende zou men meenen, dat het water der Oosterschelde op de 
hoogte der IJersche bank en meer oostelijk (op de zoogenaamde Broek) 
ongeveer dezelfde hoeveelheid voedende bestanddeelen zou bevatten ; 
dit moet evenwel alles behalve het geval zijn , wanneer men bedenkt , 
dat een magere tweejarige oester van de Broek naar de IJersche bank 
overgebracht (stel in Maart of April) tegen het najaar vet genoeg is 
voor den handel , terwijl zij , als zij op de Broek gebleven was , ge- 
heel onverkoopbaar zou zijn. De diepte der zaaiperceelen is een zeer 
verschillende ; ook zeer ondiepe perceelen , die b.v. met de eb droog 
loopen , komen hiervoor in aanmerking. Men kan deze evenwel alleen 
gedurende de zomermaanden gebruiken , aangezien vriezend weêr voor 
de hier geplaatste oesters doodelijk zou zijn. Het is juist op deze 
perceelen , dat men zeer vele zoogenaamde hospitalen plaatst , die men , 
tegen dat het kouder wordt, naar de putten overbrengt. Hospitalen 
zijn ondiepe bakken , waarvan de rand uit hout of ijzer bestaat en 
waarvan de bodem uit doorboord zink of metaalgaas is vervaardigd. 
Hun naam hebben zij daaraan te danken , dat men ze oorspronkelijk 
uitsluitend voor oesters met gebroken schelpen gebruikte , terwijl 
toen alle gave oesters direct uitgezaaid werden. Het bleek echter 
allengs , dat van die beschadigde in de hospitalen geplaatste oesters 
