270 ÜET » INSTITUT PASTEUR.” 
was. Slechts in enkele gevallen was het gestorven dier niet onder- 
zocht en ontbrak dit bewijs. Bovendien kon men zich dikwijls op eene 
andere wijze van de ziekte vergewissen. Onder de op 1 Maart met 
name genoemde personen komt eene vrouw uit Algiers voor, geheten 
door denzelfden hond als een kind, dat aan de gevolgen van den beet 
en onder de kenteekenen der geduchte ziekte gestorven was. Iets 
dergelijks werd van een man verteld , die op denzelfden dag en door 
denzelfden hond gebeten was als zeven varkens en twee koeien. Eerst 
nadat al deze dieren dol gestorven waren , werd de man door de 
vrees aangepakt en zocht hij hulp bij de inenting. Dergelijke gevallen 
(er kwamen er meer voor) nemen eiken redelijken twijfel weg, zoo 
daar nog plaats voor mocht bestaan , wanneer men let op de bedacht- 
zaamheid , waarmede pasteur werkt , en de kalmte , waarmede hij 
lang wachtte, voordat hij van zijn onderzoek in het openbaar sprak. 
Uit de statistiek , opgemaakt door eenen veeartsenijkundige leblanc , 
die lid van de Académie - de Médecine is, blijkt eindelijk nog ten over- 
vloede , dat sterfgevallen ten gevolge van den beet van dolle honden 
in Frankrijk gedurende de jaren 1878 — 1883 volstrekt niet tot de 
zeldzaamheden behoorden. Voorwaar een Institut Pasteur , waar zulke 
rampen worden voorkomen , door de vrijwillige bijdragen van een 
dankbaar volk bekostigd , zou het schoonste en meest gepaste gedenk- 
teeken zijn , dat ter eere van den grooten natuuronderzoeker kan worden 
opgericht ! Bestemd voor internationaal gebruik verdient het echter als- 
huldebetoon , niet door Frankrijk alleen , maar door de geheele be- 
schaafde wereld te worden opgericht. 
D. v. C. 
