278 
OVER FJORD- VORMINGEN. 
dompeld worden , waarboven verschillende hoogere berggroepen als 
groote eilanden zouden uitsteken. Van de Midden- Alpen zou de top 
van den Rigi als een 300 meters hoog, rotsachtig eiland zich ver- 
heffen , terwijl Rigi-Staffel als een zeebad kon dienen. De zeven hoornen 
van den Pilatus zouden veel van hun dreigend voorkomen hebben 
verloren , daar zij slechts hoogten van 400 tot 600 meters boven den 
zeespiegel zouden bereiken. 
In het hier veronderstelde geval bevinden zich de fjorden en eilanden 
der Noorweegsche kust. De hooge Alpenpassen, welke wij in onze 
verbeelding tot nabij den zeespiegel deden afdalen , vinden wij hier , 
als smalle en lage verbindingswegen , tusschen machtige , door de zee 
bespoelde berggroepen ingesloten. Deze paden zijn onder den naam 
van ejder bekend. Aan het einde van het Ofotenfjord (O F fig. 2) 
vormt eene ejde van slechts 240 meters hoogte een doortocht tusschen 
berggevaarten, die zich tot ruim 1000 meters boven den zeespiegel 
verheffen. Tusschen bergreeksen van 1200 tot 1500 meters liggen de 
hoogste punten van Tamokvande-ejde 165, Balsfjord-ejde 60 en Lygs- 
ejde slechts 45 meters boven de zee. Meer is niet noodig, om aan 
te toonen, dat deze ejder de overblijfselen zijn van vroeger hooger 
gelegen bergpassen. 
Evenals de dalen, staan ook de fjorden in eene nauwe betrekking 
tot de hen begrenzende hoogten ; eenige zijn slechts nauwe , met water 
gevulde kloven , begrensd door steil oprijzende rotsen ; sommige vormen 
wijdere dalen met zachter hellende zijwanden , terwijl andere de diepste 
plaatsen vullen van trog vormige inzinkingen tusschen de bergen. De 
fjorden zijn geen bijzondere vormingen ; zij zijn gedeeltelijk met water 
gevulde dalen. Bij sommige fjorden werd alleen het onderste , bij andere 
bovendien het middelste gedeelte van het dal onder den zeespiegel ge- 
dompeld. De aanzienlij kste fjorden dringen tot in de nabijheid van den 
kam van het gebergte door en worden begrensd door met gletschers 
bedekte hellingen. 
Wanneer het Skandinavische schiereiland rees , dan zouden de fjorden 
in dalen veranderen , waarin zoetwatermeren zouden ontstaan van eene 
aanzienlijke diepte, van de zee afgescheiden door de boven water ge- 
komen ondiepten , welke aan de monden der meeste Skandinavische 
fjorden worden aangetrofifen. Dergelijke meren vindt men ook aan 
den zuidelijken voet der Alpen. 
Waar het Sognefjord (fig. 1) het diepst is, zoodat men eerst op 
1245 meters den grond loodt, verheffen zich aan beide zijden de 
