OVER DE GRENSLIJN VAN WALLACE. 
305 
datum zou geweest zijn , weerlegt martin zeer terecht , door er op 
te wijzen , dat de palaeontologie ons leert , dat alle planten- en dieren- 
geographische verschillen zich sedert het begin der tertiaire periode of 
hoogstens sedert het jongste krijt ontwikkeld hebben. 
Doch nog andere geologische feiten zijn er, die in het geheel niet 
met de meening van wallace in overeenstemming zijn. In de geologie 
leeren wij nl. dat de vulkanen niet op eene onregelmatige wijze over 
de aardoppervlakte verspreid , doch meestal öf in groepen of in reeksen 
gerangschikt zijn. Zulke reeksen in het klein , die dikwijls eene lengte 
bezitten van 300 — 1000 meters, vinden wij ook aan de hellingen 
der groote vulkanen , waar zij uit kleine kegelvormige heuvels , zoo- 
genaamde bijkegels bestaan , die op spleten van de hoofdvulkaan ge- 
vormd zijn. 
Vergelijken wij deze reeksen van bijkegels met de groote zooeven 
genoemde vulkaanreeksen , dan moeten ook deze laatste ongetwijfeld 
met groote spleten in de vaste aardkorst in verband gebracht wor- 
den. Met deze verklaring en met het feit , dat de groote vulkaan- 
reeksen langs de kusten der continenten gelegen zijn, stemt nu de 
meening volkomen overeen , die wij zooeven omtrent het ontstaan der 
continenten mededeelden (blz. 302); de gedeelten der aardschors, die, 
bij de afkoeling der aarde uit den gloeiend vloeibaren toestand , langs 
de hierdoor gevormde spleten nederzonken , drukten nl. zijdelings 
tegen de reeds op blz. 302 genoemde continentale deelen aan en deden 
doör de hiermede gepaard gaande plooiingen der aardschors de groote 
bergketenen ontstaan , welke , aan den rand der continenten gelegen , 
de groote oceanen begrenzen. Deze plooiingen hadden weder de vorming 
van spleten ten gevolge, die aan de talrijke vulkanen het aanzijn gaven, 
welke dikwijls in lange rijen de randen der continenten begrenzen. 
Hieruit blijkt dus ten duidelijkste het groote belang , dat de vulkaan- 
reeksen voor de begrenzing der continenten bezitten en wij hebben 
dus na te gaan of de verspreiding der vulkanen in den Indischen 
Archipel de door wallace aangenomen grensscheiding tusschen het 
Aziatische en het Australische continent rechtvaardigt. 
De vulkaanreeks , welke door den Indischen Archipel loopt , (zie 
het kaartje , waarop zij door een zwarte streep is aangeduid) , bezit eene 
zeer groote lengte ; zij begint nl. op het schiereiland Malakka , gaat 
op de westkust van Sumatra over , loopt verder over Java , Bali , 
Flores, Wetter, Banda, Amboina, Boeroe, Grilolo en eindigt hier, 
om eenige mijlen westwaarts , nl. op het noordelijke uiteinde van Cele- 
