OVER DE GRENSLIJN VAN WALL ACE. 
30 ? 
Er blijft ons nu nog ten slotte over , na te gaan of de scherpe af- 
scheiding tusschen de faunen op de aan beide zijden der grenslijn gelegen 
eilanden ook nog op eene andere wijze te verklaren is. 
Het is carl semper geweest , die in zijn zeer belangrijk werkje , ge- 
titeld: y> Die natürlichen Existenzbedingungen der Thiere ”, duidelijk heeft 
aangetoond , dat vele verschijnselen in de verspreiding der dieren , voor 
wier verklaring wallace een groot aantal niveauveranderingen aan- 
neemt, op een veel eenvoudiger wijze kunnen verklaard worden, nl. 
door den zeer eigenaardigen invloed der zeestroomingen. Een enkel 
voorbeeld zal dit duidelijk maken. 
De op het land levende weekdieren en de insecten der Canarische 
eilanden vertoonen eene groote overeenkomst met die van Europa, 
een verschijnsel, dat zeer in het oog valt, omdat deze eilanden veel 
dichter bij Afrika , dan bij Europa gelegen zijn. Zij , die nu gewoon 
zijn , onmiddellijk eene vroegere landverbinding aan te nemen tusschen 
twee streken , die eene overeenkomstige fauna bezitten , hebben ook 
bovengenoemd verschijnsel op deze wijze willen verklaren : de Canarische 
eilanden zouden nl. eenmaal met Spanje hebben samengehangen. Deze 
verklaring zou nu ongetwijfeld juist zijn , zoo men op deze eilanden 
groote dieren , in levenden of in fossielen toestand , had gevonden , welke 
onmogelijk door winden en stroomen konden zijn mede gevoerd. Nu dit 
echter niet het geval is , is de meening van semper veel waarschijn- 
lijker , dat het Europeesch karakter der Canarische landmollusken en 
insecten uit de richting en de sterkte der langs deze eilanden loopende 
stroomen moet verklaard worden. Uit dit enkele voorbeeld blijkt het 
dus reeds voldoende , dat men niet al te lichtvaardig tot het samen- 
stellen van vroegere landverbindingen mag overgaan. 
De zeestroomingen oefenen echter nog op eene andere wijze invloed 
uit op de verspreiding der dieren. Zij kunnen nl. eene scheiding teweeg 
brengen tusschen twee in elkanders nabijheid levende faunen, aan welk 
verschijnsel semper in zijn bovengenoemd werkje eenige lezenswaardige 
bladzijden gewijd heeft. 
Het is toch van algemeene bekendheid , dat iedere sterke stroom 
in zijn midden een weinig hooger is , dan aan zijne kanten en dat 
alle voorwerpen , die in zulk een stroom geraken , steeds naar zijne 
randen worden gedreven. Hieruit volgt , dat voorwerpen , die in den 
sterken stroom , tusschen twee eilanden loopende , geraken , slechts 
zelden het tegenoverliggende eiland zullen kunnen bereiken en op 
deze wijze zal dus eene vermenging der op beide eilanden levende 
