OVER DE GRENSLIJN VAN WALLACE. 
309 
de grenslijn gelegen, als Celebes, de Mollukken en Nieuw-Guinea nog 
tot het Aziatische continent behooren en er zeer vroegtijdig van werden 
afgescheiden — eene theorie , die zeer aannemelijk is , omdat de eilan- 
den binnen den op blz. 305 genoemden vulkanischen band in geolo- 
gisch opzicht eene groote overeenkomst vertoonen , dan verandert dit 
niets aan de zooeven medegedeelde verklaring van semper. De dieren 
van Australische type immers , die men op de laatstgenoemde eilan- 
den aantreft, zullen zich er over verspreid hebben toen de toenade- 
ring tusschen het Australische en het Aziatische continent door de 
vele in dit gebied plaats gehad hebbende opheffingen en door het 
ontstaan van vele vulkanische eilanden tusschen beide continenten 
hoe langer hoe grooter werd. 
Werkelijk loopt nu tusschen Bali en Lombok en tusschen Borneo 
en Celebes een sterke stroom , die tusschen de beide eerstgenoemde 
eilanden veel sterker is , dan tusschen de beide laatste , welke veel 
verder van elkander verwijderd zijn , en hieruit kan het feit , volgens 
semper, verklaard worden, dat, wat de fauna betreft, Bali en Lombok 
veel meer van elkander verschillen dan bijv. Celebes en Java. De 
stroom tusschen Bali en Lombok nl. is zóó sterk , dat landdieren , die 
zich dikwijls door middel van drijvende boomen verspreiden, onmo- 
gelijk het tegenover liggend eiland bereiken kunnen, terwijl zij onder 
zeer gunstige omstandigheden , den stroom in schuinsche richting krui- 
sende , daarentegen wel naar Celebes kunnen komen. Al die dieren 
echter , welke andere middelen bezitten om zich te verspreiden , 
zullen zich natuurlijk van de scheidende werking van dezen stroom 
kunnen vrijmaken , doch slechts dan , voegt semper er zeer juist bij , 
als zij zich uitsluitend met zulke planten voeden, wier verspreiding 
wel van de werking van den stroom afhangt. 
Men zou dus moeten onderzoeken of die vogels en insekten , welke 
alleen de ten oosten der grenslijn van Wallace gelegen eilanden 
bewonen , monophaag zijn , nl. zich met één plantensoort voeden , wier 
verspreiding van het eene eiland naar het andere door de schéidende 
werking van den tusschengelegen stroom verhinderd wordt. Ik geloof 
zelfs , dat deze dieren zich in het geheel niet met één plantensoort 
behoeven te voeden en dat , wanneer hun geliefdkoosd voedsel slechts 
uit planten bestaat , wier verspreiding van den zooevengenoemden stroom 
afhangt , dit voor de genoemde dieren reeds een reden is , om zich niet 
over de westelijk van de grenslijn gelegen eilanden te verspreiden. Zoo 
vind ik bijv. vermeld, dat de meeste soorten van de slechts oostelijk 
