312 
DE TELEFOON. 
Toen , in November van het jaar 1877 , bell’s telefoon in Europa 
dadelijk de algemeene goedkeuring oogstte, had hij dit daaraan te danken , 
dat hij reeds dadelijk een werktuig was , bruikbaar voor het doel , 
waartoe hij was bestemd. En welke verbeteringen daaraan later ook 
werden aangebracht en hoe die ook het geheel van zijne oorspronke- 
lijke inrichting deden afwijken , zij waren allen zonder uitzondering 
gewijzigde toepassingen van het beginsel, dat door golfswijze verande- 
ringen in zijne intensiteit alleen , de stroom gearticuleerde klanken kan 
overbrengen. 
Nog geen tien jaren , wij herhalen het , zijn er verstreken , sedert 
voor het eerst — op de tentoonstelling te Philadelphia in 1876 — 
toestellen te zien waren , die naar dat beginsel werkten ; en reeds nu 
heeft die schijnbaar aan de kinderschoenen niet ontwassen telefoon 
eene belangrijke levensgeschiedenis. 
Deze te verhalen is mijn doel ; daar het steeds krachtiger optreden 
van den telefoon wel niet anders dan gelijken tred heeft kunnen houden 
met zijne inwendige ontwikkeling , zal dat verhaal wel meest zijn , 
wat onze naburen » Culturgeschichte” noemen. 
I 
De telefoon , zooals men dien thans kent , had natuurlijk , even als 
dit elke gewichtige uitvinding gehad heeft , zijne voorloopers. Onder 
deze was in de eerste plaats de door reis in 1860 uitgedachte. Be- 
wogen door de tonen van een of ander muziekinstrument, trilt een 
gespannen , cirkelrond vlies , in wiens middelpunt een stukje platina 
zit vastgekleefd ; en op den rand van het deksel der doos , boven wier 
opening het vlies is gespannen , is een veerkrachtig staafje bevestigd , 
dat , als het vlies in rust is , een scherp stiftje tegen het plaatje zacht 
gedrukt houdt. Is dit het geval , dan is de leiding gesloten , die het 
werktuig hier — dat ik voortaan steeds den » spreker” zal noemen — 
met het werktuig ginds — dat dan » hoorder” mag heeten — verbindt. 
Trilt echter het vlies onder den invloed der luchtgolvingen , door in 
de doos voortgebrachte tonen opgewekt , dan wordt de geleiding 
onophoudelijk met kleine elkander periodiek opvolgende tusschenpoozen 
verbroken. In den » hoorder” nu is de geleiddraad , waardoor een stroom 
gaat, gewonden tot een spiraal, die een week-ijzeren staafje van de 
