320 
DE TELEFOON. 
scheidene tonen in onafgebroken opeenvolging hunner hoogte indu- 
ceerend te doen werken , kan het niet anders of die plaat verhoudt 
zich tot die trillingen als een klankbodem. Haar eigen toon en hare 
boventonen , die ver uit elkander liggen , kunnen slechts voor zooverre 
in het spel komen als zij in het samenstel der voortgebrachte klanken 
nu en dan voorkomen , en dan nog zullen zij steeds storend werken , 
daar zij , door het tegennatuurlijk versterken van een bepaald element 
van den klank, aan deze een timbre zullen geven, dat bijv. de uit- 
gesproken vokaal niet bezit. Een zelf zwijgende trilplaat, een trilplaat 
dus wier eigen toon en boventonen liggen buiten den omvang van 
de stem , zal het gesproken woord zuiverder overbrengen dan eene , 
wier eigen tonen binnen die grenzen vallen. 
Dat verder een trilplaat van ijzer of staal in de gegeven omstan- 
digheden een uitnemend gevoelige klankbodem zijn moet volgt uit de 
overweging , dat — onder den invloed van hare elasticiteit en van 
de werking van den magneet — een zoodanige plaat een stand van 
evenwicht aanneemt , waarin elke wijziging in de luchtdrukking lood- 
recht op één harer oppervlakken verandering brengen zal. 
Gaan wij nu na wat in den hoorder geschiedt. In de eerste plaats 
zal de sterkte van den permanenten magneet, onder den invloed van 
den stroom met golvend intensiteits-beloop , daar om hare standvastige 
waarde gaan schommelen op eene wijze, volkomen gelijkvormig met 
dat beloop. Het eenigzins gewelfd plaatje, dat als armatuur voor de 
pool van dien magneet geplaatst is, zal om dien stand, dien het in 
rust ten gevolge van de gezamenlijke werking van zijn veerkracht en 
van de standvastige sterkte van den magneet inneemt , bij het golvend 
beloop dezer laatste samenstellende kracht op dezelfde wijze gaan trillen , 
als het plaatje in den spreker dat doet onder den invloed van de lucht- 
golven. Met dit verschil alleen , dat , wanneer in den spreker de trilplaat 
in deze of gene richting door zijn stand van evenwicht gaat , die in 
den hoorder zijnen grootsten uitslag zal verkrijgen ; omdat in die gevallen 
de intensiteit van den positieven of negatieven stroom het grootst en 
met haar de sterkte van den magneet in dezen of genen zin het meest 
gewijzigd zijn zal. Maar overigens : trillingen , volkomen gelijkvormig 
met die van de trilplaat in den spreker zal die in den hoorder volbrengen. 
Maar niet gelijk. Niet alleen toch ten gevolge van den weerstand 
in de geleiding , maar ook , en veel meer nog , door het verlies , dat 
bij de bestaande inrichting het oorspronkelijk aangewend arbeids- 
vermogen ondergaat eer het weder in de gedaante van geluidgolven 
