OVER FJORD-VORMINGEN. 
337 
zien , dat juist daar de fjorden breeder beginnen te worden. Ten noorden 
van den Humboldt-gletscher vertoont zich Silurische zandsteen. 
Het zuidelijk deel van Groenland daalt , zooals met volkomen zekerheid 
is aangetoond, steeds dieper in den schoot der wateren. De kustbe- 
woners waren herhaaldelijk genoodzaakt hunne huizen te verlaten en 
andere dieper landwaarts te bouwen , terwijl men op verschillende 
plaatsen oude meerpalen moest verplaatsen of door nieuwe vervangen , 
daar de koppen der vroegere onder den zeespiegel verdwenen. Tus- 
schen den 74sten e n 77sten breedtegraad houdt de daling aan de west- 
kust echter op , om verder naar het Noorden in eene rijzing over te 
gaan , zooals wordt aangetoond door oude strandlijnen en trapvormig 
oploopende kusten, welke men ten noorden van Renselaers-haven en 
in Port-Foulka heeft gevonden. Het is evenwel niet zeker, of deze 
rijzing nog in den tegenwoordigen tijd voortduurt. Waarschijnlijk neemt 
de oostkust op hoogere breedten aan de rijzing der westkust deel , 
wegens het voorkomen van trapvormige kusten op de eilanden Shan- 
non en Sabine, benevens op den vasten wal tusschen Kaap Broer 
Ruys en de Golf van Mackenzie * 1 . 
Bij een vluchtigen blik op de kaart schijnt het, alsof de oostkust 
van Groenland veel minder door fjorden is ingesneden dan de west- 
kust. Dit is echter voornamelijk een gevolg van de onvolledigheid 
onzer kennis aangaande die streken. Van Kaap Vaarwel in het Zuiden 
tot den 6 3 sten breedtegraad vindt men hier en daar insnijdingen , 
waarvan het Nukarbik-fjord , op 64° 20 / N. Br. gelegen, de voor- 
naamste is. Tusschen 65 en 70° N. Br. is de loop der kustlijn alleen 
in algemeene omtrekken bekend , daar zij steeds door een gordel van 
pakijs is omgeven , waarin geen vaartuig kan doordringen. Op de reis 
van het Deensche oorlogschip » Ingolf”, onder bevel' van den Kapitein 
ter zee mournier, volgde men in Juli 1879 dit gedeelte der kust 
en drong zoover mogelijk tusschen de ijsvelden ; men zag daarbij op 
een afstand verschillende hooge bergen in het binnenland , waaronder 
Ingolfs-Fjeld (I. F.) , omstreeks onder den Poolcirkel gelegen , eene 
hoogte van 1736 meters bezit, terwijl eene andere, onder 69° N. Br. 
zich 2380 meters boven den zeespiegel verheft. 
taal, te midden van basalt. Ook vindt men hier metaaladeren , die zich dieper in de 
aardkorst uitstrekken. (Zie mijn opstel over »Meteoorsteenen” , Album der Natuur , 1883, 
blz. 82). 
1 Dr. F. g. hahn , Unters. über das Aufsteigen und Sinken der Kusten , blz. 120. 
