856 
DE TELEFOON. 
men , als al de onderdeelen van de inrichting op hare plaats zijn , de 
drukking tusschen deze zoo wijzigen , dat de klanken , door den hoorder 
weergeven , hun maximum van sterkte bereiken. 
Edison heeft later nog eenige wijzigingen in de inrichting van zijnen 
telefoon gebracht; ook heeft hij daaraan den, trouwens geheel onnoo- 
digen , vorm ontnomen , waardoor die van een Bell-telefoon werd nage- 
bootst en wel door de lange schroef FE te laten vervallen. In fig. 5 
ziet men de inrichting van zijn telefoonstelsel , zooals dat in de praktijk 
optreedt. 
Links is de van zijn langen steel ontdane spreker bevestigd aan 
een dubbel geleden arm , dien men zoo kan buigen , dat het mond- 
stukje juist voor den mond komt. De hoorder — een wel wat den 
vorm , niet wat het beginsel betreft , gewijzigde Bell-telefoon — hangt 
rechts van onderen aan een haak , die tevens hef booms-arm is van een 
stroomwender. Zoo lang hij aan dien haak hangt, is de lokale batterij 
geleidend verbonden met de schel-inrichting van het correspondeerend 
station. Neemt men hem van den haak dan wordt de batterij gebracht 
in de geleiding tusschen den spreker hier , en den hoorder daar. Het 
lessenaartje dient slechts om er het bericht op te leggen, dat men 
overseinen - wil. 
Eene andere inrichting, van Edison ’ s telefoon slechts in bijzaken af- 
wijkende, is de hier te lande meest bekende van blake. Het verschil 
bestaat voornamelijk daarin , dat beide deelen , die het veranderlijk 
kontakt vormen , bewegelijk zpn , terwijl dit bij edison’s inrichting 
slechts met een van beiden het geval is. Door deze verandering wordt het 
krakend geluid voorkomen , dat bij den eersten telefoon van deze soort 
zoo hinderlijk was. Het schijnt namelijk , dat de toestel minder gevoelig is 
voor allerlei uitwendige invloeden , wanneer het kontakt wordt gevormd 
door twee beweegbare oppervlakken die , zonder tusschenkomst van 
de trilplaat, steeds met elkander losjes in aanraking zijn. 
In fig. 6 , die een doorsnede voorstelt van blake’s telefoon , lood- 
recht op het voorvlak, ziet men op welke wijze dit van de trilplaat 
onafhankelijke kontakt wordt verkregen. Daarin is d een veer, wier 
vrije uiteinde g bezwaard is door een stukje metaal, waaraan een plaatje 
kool h is bevestigd , dat eenerzijds het kontakt moet vormen. Die veer 
is — bij r — bevestigd aan een metalen stuk F , dat ook beweegbaar 
is doordien het — bij j — zelf aan een stalen veer is opgehangen. 
Men kan den stand van dit geheele onderdeel der inrichting regelen 
door middel van de schroef l , wier punt in G tegen een hellend vlak 
