DE TELEFOON. 
357 
drukt en daardoor het geheel iets meer of minder naar voren beweegt. 
Anderzijds wordt het kontakt gevormd door een stukje platinadraad , 
dat, bij een middellijn van 1 millimeter, een lengte van 1.5 mM. 
heeft en door de veer c met zijn eene uiteinde tegen het plaatje kool h 
wordt gedrukt. Als het instrument naar behooren is geregeld , dan 
raakt het andere uiteinde de trilplaat. Op deze wijze is de gemiddelde 
drukking in h onafhankelijk van de trilplaat, wier vibratie daarin 
slechts die veranderingen brengt , 
welke een haar nabootsende golven 
in den weerstand veroorzaakt. 
In de beide zoo even geschetste 
telefonen is de geleiding slechts 
in één punt verbroken , bestaat er 
slechts op eene plaats een kontakt, 
dat onder den invloed van de 
stem wordt versterkt en verzwakt. 
Krachtiger nog dan door deze wor- 
den klanken overgeseind door die 
toestellen , waarin de stroom door 
meerdere van zulke punten van ver- 
anderlijk kontakt moet gaan. Telefo- 
nen van deze soort , die van ader , 
stelden in 1881 op tot nog toe on- 
overtroffen wijze de bezoekers van de 
elektrische tentoonstelling in de ge- 
legenheid , om m een der nevenzalen 
van het Paleis de lTndustrie getui- 
gen te zijn van de voorstellingen 
in de Grand Opéra, de Opéra-comique 
en het Théatre Fra^ais. 
De eerste , die deze vermeerdering 
der punten van kontakt in praktijk 
bracht, was de kolonel der artillerie van he*t Belgische leger navez. 
In zijn telefoon maakt dan ook een kolom van twaalf, boven op elkan- 
der geplaatste koolschijfjes deel uit van de geleiding. Eene verdere 
vermeerdering van dit aantal schijfjes bracht geene versterking te weeg 
in de overgebrachte klanken ; eene omstandigheid , die wel daaraan zal 
zijn toe te schrijven , dat verhooging van de gevoeligheid van het in- 
strument door vermeerdering van de punten , waar de stroom verbroken 
