370 
OVER FJORD-VORMINGEN. 
De hooge westkusten van Patagonië, ten zuiden van het eiland 
Chiloë (Ch. fig. 11, op 42° Z. Br.) , waar de Andes-keten steil in zee af- 
daalt, zijn door spleten, scheuren en kloven in een doolhof van zee- 
engten , fjorden , eilanden , rotskapen , klippen en scheeren verdeeld. 
Chiloë zelf bezit minder duidelijke insnijdingen , maar ten zuiden 
daarvan liggen de Chonos-eilanden , die in de jaren 1870 tot ’72 door 
den Chileenschen kapitein ter zee e. simpson werden opgenomen en in 
kaart gebracht. Zij bestaan uit een doolhof van land en water , zoo- 
als wellicht nergens ter wereld wordt aangetroffen; in fig. 12 is deze 
groep in ruwe trekken grooter afgeteekend. De Chonos-eilanden zijn 
zonder uitzondering bergachtig. De kusten , die naar den oceaan zijn ge- 
keerd , bestaan volgens darwin 1 meest uit Glimmer schiefer , de meer naar 
binnen gelegen kusten volgens simpson uit vulkanische gesteenten , waar- 
schijnlijk Hoornblende-Andesieten. Natuurlijk ontbreken groote rivieren , 
maar kleine beken en meren zijn talrijk. Vele prachtige watervallen 
worden daar aangetroffen , waaronder die in de haven Cascada , aan het 
kanaal Yacaf (1, fig. 12) uitmunt, welke zich van eene 100 meters 
hooge rots stort. Ook zijn de toppen van eenige eilanden , in het bijzonder 
die der 1660 meters hooge Cuptana, zelfs in den zomer met sneeuw 
bedekt. Maar de eigenlijke zetel van het voortdurende ijs zijn toch 
de toppen der naburige Andes: Melimóyu (1) (2400 meters) , Molatat (2) 
(1660 meters), Maca (3) (2960 meters) en in het bijzonder de reus- 
achtige, 3870 meters hooge San-Valentin (4), een der hoogste bergen 
van Patagonië. Van dezen geweldigen bergkegel dalen uitgestrekte 
gletschers af, die op vele punten tot aan, ja bij San-Rafael (5) zelfs 
tot onder den zeespiegel, zich uitstrekken, op de breedte van Vevay , 
Montreux en andere plaatsen aan het meer van Grenève , die tot winter- 
verblijf aan zieken en zwakken worden aanbevolen ! Deze gletschers 
voeden een aantal rivieren , waarvan de Huëmüles (7) en Aysén (8) de. 
voornaamste zijn. De dalen dezer bergstroomen loopen bijna nauw- 
keurig van het Oosten naar het Westen en hebben een aanzienlijk 
verval. Maar een groot deel van het gletscherwater wordt afgevoerd 
door korte afvoerkanalen , waarvan de Rio de los Tempanos (6) aan 
het meer San-Rafael de voornaamste is. Het Canal de Cay (tusschen 
2 en 3), dat aan beide zijden met de zee in gemeenschap staat, bevat 
echter bijna zoet water , waarvan het rijkelijk door toevoer uit beken 
en gletschers wordt voorzien. De smalle zeeëngten, die de Chonos- 
1 ch. darwin, Geologische Beohachtungen ïiber Südamerika , übersetzt von carus. 
