OVER FJORD- VORMINGEN. 
371 
eilanden, meer dan 1000 in getal, van de kusten van Patagonië en 
de verschillende eilanden van elkander scheiden , zijn zeer diep en 
meest dieper dan de naburige oceaan. Terwijl men in dezen laatsten 
op vele plaatsen reeds met 90 meters grond loodt, dalen de meeste 
dier kanalen meer dan 270 meters beneden den zeespiegel af. 1 2 
Ten zuiden van het schiereiland Taytao (T.) wordt de kust tegen 
de woelige golven van den grooten Oceaan beschermd door een aantal 
lange en smalle eilanden, waarvan Wellington (W., fig. 11), Madre , 
Chatham en Hannover (H.) de voornaamste zijn ; hierachter strekken 
zich lange en smalle fjord-straten uit. Volgens onderzoekingen op de 
» Alert”, onder .hevel van den bekenden kapitein nares gedaan, van 
1878 tot ’80 , biedt het Trinidad-kanaal (T. K.) voor de schepen, die 
naar den Grooten Oceaan stevenen , een veilig vaarwater aan. Ook de 
zeestraten tia.ssch.en het vasteland en de ten westen daarvan liggende 
eilanden leveren groote zekerheid op , daar hooge rotsen de kracht 
der westen en noordwesten stormen breken. De kusten zijn door diepe 
fjorden ingesneden , waarvan velen in verbazend groote gletschers ein- 
digen , die zich onmiddelijk uit hoogten van meer dan 600 meters in 
zee ontlasten. De rotsachtige oevers rijzen op de meeste plaatsen uit 
aanzienlijke diepte steil omhoog ; terwijl van de rotswanden vele beken 
zich met schilderachtige watervallen in zee storten. De hellingen zijn 
kaal en , door de aan deze kusten heerschende vochtigheid , sterk ver- 
weerd , terwijl de zachter hellende oevers , evenals die op de Chonos- 
eilanden , een dichten boomgroei vertoonen 3 . 
Ook het Vuurland en de naburige eilanden vertoonen zeer samen- 
gestelde fjord-vormingen. Kapitein king merkte op , dat deze , overal 
waar graniet- en trapvormingen voorkomen , onregelmatig met eilanden 
en klippen zijn bezaaid , terwijl zich in den Thonschiefer lijnrechte en even- 
wijdige fjord-straten bevinden. Zoo is het 215 kilometers lange en 3-| 
kilometers breede Beagle-kanaal (B. K.) aan de zuidkust van het Vuur- 
land voor het grootste gedeelte volkomen recht. Het uitzicht wordt echter 
ter weerszijde door bergketenen en rotsmuren scherp begrensd; slechts 
in de lengte strekt het zich uit over onafzienbare afstanden 8 . 
In 1883 overwinterde eene Fransche wetenschappelijke Commissie, 
onder leiding van den Kapitein ter zee martial, op het Vuurland. 
In haar verslag leest men , omtrent de fjord-vormingen , het volgende : 
1 Petermanns geographische Mittheüungen, 1878, blz. 461, met kaart. 
2 Petermanns geographische Mittheüungen, 1882, blz. 49. 
3 Journal of the royal geographical Society of london , 183(V31 , blz. 155, 
