OVER FJORD- VORMINGEN. 
377 
N. Br.) valt jaarlijks gemiddeld 200 centimeters regen, de grootste 
hoeveelheid in Noorwegen. Dit wordt verklaard door de verdichting 
van waterdamp in de nabijheid van het op 20 kilometers ten oosten 
daarvan gelegen Hjaelmid-fjaeld , dat zich 1570 meters boven den 
zeespiegel verheft. 
Hetzelfde geldt van de zuidwestkust van Ierland. De vochtige 
winden van den Atlantischen Oceaan treffen hier de bergen van Kerry , 
waarvan de Magillycuddys-Reeks in Killarney, 963 meters hoog, 
de voornaamste is. Hierdoor wordt de waterdamp verdicht en stort 
als overvloedige regen neder. Deze is de oorzaak van den weelderigen 
plantengroei in Killarney en daaraan hebben ook de beroemde meren 
hun watertoevoer te danken ; maar te gelijker tijd is de groote vochtig- 
heid dikwijls eene plaag voor de talrijke bezoekers dezer streken. Men 
verhaalt, dat een reiziger, op zijne ongeduldige vraag: » Regent het 
hier altijd?” het ontmoedigende antwoord ontving : »Neen , het sneeuwt 
hier ook somtijds.” Aan de zuidwestzijde van de Magillycuddys-Reeks , 
te Cahirciveen op het eiland Valentia, valt jaarlijks 130 centimeters 
regen , terwijl ten noordwesten daarvan , te Portallington , de regen- 
hoeveelheid slechts één derde daarvan — 53 centimeters — 'bedraagt. 
Hetzelfde verschil merken wij op tusschen de west- en oostkusten 
van Schotland; aan de eerste valt te Dumfries jaarlijks 94, aan 
de tweede te Edinburg omstreeks de helft : 48 centimeters water. 
Aan de nevelige kusten van New-Foundland brengen de noord- 
oostenwinden de grootste hoeveelheid vocht aan ; vandaar ook dat 
de noordoostkust, die daaraan is blootgesteld, het meest door fjorden 
is ingesneden. Ook dit eiland is rijk met regen besproeid : te St. Johns , 
op het schiereiland Avalon , valt jaarlijks 160 centimeters water. 
Aan het noordelijk gedeelte der westkust van A m er i k a bestaan 
dergelijke toestanden , als wij aan Europeesche fjordkusten hebben aan- 
getroffen. De hier heerschende zuidwestenwinden , die over den door den 
Kuro-Siwo of Japanschen zeestroom verwarmden Grooten Oceaan hebben 
gestreken , brengen eene groote hoeveelheid waterdamp aan , die zich 
tegen de kustgebergten verdicht. Vandaar de aanzienlijke regenhoeveel- 
heid ten westen daarvan ; deze bedraagt jaarlijks te Nieuw- Archangel op 
het eiland Sitka (N. A. fig. 9) 228 , te Steilacoom aan de Puget-Sond 
136 en te Astoria , aan den mond der Columbia-rivier 219 centimeters. 
Von KiTTLiTZ meldt, dat men te Nieuw- Archangel slechts 44 tot 60 
dagen in het jaar heeft , waarop het niet regent. Bij een zeetochtje 
in de baai van Sitka liet hij zijn geweer rechtstandig in de boot naast 
