IETS OVER DEN DIERENRIEM. 
395 
Wanneer de zon (23 September) in het teeken van de Weegschaal 
(Libra) komt, zijn dag en nacht overal op aarde even lang. 
Tsevende tekijn, dats wagheseale. 
Want men weet dan wale, 
Dat die dach es dan even lanc 
Jegen dien nacht, in dien ganc. 
Die erefst gaat dan inne, 
Na astronomie zinne. 1 
Ptolemaeus beschouwde echter de sterren van de Weegschaal als te 
behooren tot den Schorpioen , en vergilius maakt er met hoofsche 
vleierij de weegschaal der gerechtigheid van Keizer augustus van. Het 
teeken is =£= en beteekent waarschijnlijk het juk eener balans. Op 
sommige Egyptische sferen vindt men in plaats van eene balans 
eenen meetstok afgebeeld. 
Volgt de Schorpioen (Scorpius) , het venijnige monster , dat door Orion 
werd gedood , of volgens eene andere overleving omgekeerd dezen 
held doodde. 
’ Tachtende tekijn heet scorpioen , 
Verstaen wil ic u dat doen. 
Metten sterte venijn dat ghevet : 
Die tijt oec die nature hevet. 
Want int ende van dien daghe 
Word et cout dan alle slaghe. 
In Egypte stond de schorpioen daarentegen juist met groote hitte 
in verband. Het teeken is rt\. , vrij onverstaanbaar. 
Het negende teeken van den dierenriem is de Schutter ( Sagittarius ) , 
waarschijnlijk eene toespeling op den jachttijd. Broeder Gheraert maakt 
er echter een schutter van , 
Dat sciet ons, vor swinters coude, 
Mit haghel , mit snee , also houde. 
Op hemelglobes wordt de Schutter of Boogdrager ( Arcitenens ) voor- 
gesteld als een Centaur , half mensch , half paard , en eene mythe maakt 
er een’ behendigen boogschutter van , die zijnen zoon , welke door eenen 
schorpioen was aangevallen en werd medegevoerd (!) , door een goed 
gemikt schot wist te bevrijden. Het teeken is een vliegende pijl , 
en behoeft geene verklaring. 
1 Zooals de astronomie leert. 
