IETS OVEH DEN DIERENRIEM. 
40t 
Na den tijd van groei en bloei volgde die van den oogst. In de 
maand Pachom , de eerste van den oogst , was alles rijkelijk voorhanden ; 
de aarde was eene zorgvuldige voedster gelijk en de thans zichtbaar 
wordende sterren werden daarom voorgesteld als eene vrouwelijke 
figuur met eene korenaar {Spied) in de hand. De Grieken gaven haar 
nog bovendien eene sikkel en stelden haar met de godin Demeter ( Ceres ) 
in verband; de vleugels, waarmede de Maagd thans veelal wordt af- 
gebeeld , zijn van later datum. 
In de tweede maand van den oogst ( Payni ) werd deze voortgezet 
en de vrucht ter markt gebracht. De zon was tot den evenaar terug- 
gekeerd , en dag en nacht waren aan elkander gelijk. Of de Weegschaal 
op het ruime gebruik , dat op dit tijdstip van het jaar van dit werk- 
tuig gemaakt werd , dan wel op de gelijkheid van dag en nacht be- 
trekking heeft, laat ik onbeslist. Slechts verdient nog vermelding dat 
op den Egyptischen dierenriem niet altijd een weegschaal , maar ook 
wel een persoon met eenen maatstok in de hand wordt afgebeeld. 
In de maand Epiphi naderde de zon in Egypte het Zenith en de 
hitte nam toe ; — de voor giftig gehouden Chamsin woei verstikkend 
uit het zuidwesten en de droge lucht werd met stof en woestijnzand 
gevuld. Dit was de onaangenaamste tijd van het jaar; de geest van 
het kwade, Typhon , had de overhand, en de giftige Schorpioen , aan 
hem gewijd, verscheen in den avond aan den gezichteinder. 
De laatste maand van het jaar ( Mesori ) is de maand der noordelijke 
winden ; deze luchtstroomen , met waterdamp uit de Middellandsche zee 
beladen , jagen over het land , men ziet de wolken in snelle vlucht 
naar het zuiden snellen om daar hunne waterdampen af te geven 
en een nieuw zwellen van den Nijl voor te bereiden. Dit voorwaarts 
snellen der wolken hebben de Egyptenaren misschien onder het beeld 
van eenen ruiter willen voorstellen , die eenen pijl afschiet , d. i. van 
eenen Schutter. 
In hoeverre nu de hier medegedeelde verklaring van den dieren- 
riem door von kloeden den toets der kritiek in alle opzichten kan 
doorstaan , zal ik niet beslissen. In elk geval geeft zij van de meeste 
beelden eene tamelijk ongedwongen verklaring en verhoogt de waar- 
schijnlijkheid ieer , dat de dierenriem , zooals wij dien thans nog ge- 
bruiken , in het aloude Egypte werd uitgedacht. 
Ten slotte zij hier nog medegedeeld , dat de verdeeling van den 
zonsweg in twaalf afdeelingen ook bij andere volken veelvuldig wordt 
aangetroffen , hetgeen zich uit de omstandigheid laat verklaren , dat 
