HET TELEFONEEREN, 
DOOR 
Dr E. VAN DER VEN. 
Gaven wij in een paar vorige afleveringen een overzicht van de 
wijze , waarop de telefoon werkt en van den gang der ontwikkeling 
van dit werktuig in het korte tijdperk van zijn bestaan , thans willen 
wij ook een blik slaan op zijne aanwending in de praktijk en op de 
bezwaren , die men daarbij ontmoet. 
Daarbij zal het ons doel niet zijn in uitvoerige beschouwingen te 
treden omtrent die bezwaren, welke verbonden zijn aan het bezorgen eener 
geregelde telefonische correspondentie van de inwoners eener groote stad ; 
veel minder nog zullen wij treden in een beschrijving van de hulp- 
middelen, het eene al vernuftiger uitgedacht dan het andere, waardoor 
men die in nog geen tiental jaren achtereenvolgens is te boven ge- 
komen. Behalve dat eene zoodanige bespreking van zaken van zuiver 
technischen aard in dit tijdschrift minder op hare plaats kan geacht 
worden , kunnen wij ons daarvan tegenover het nederlandsch publiek 
voldoende ontslagen rekenen , nu in de Nos 38 — 36 van Eigen 
Haard een uitnemend geïllustreerd stuk voorkomt, van de hand van 
dr. a. van oven , waarin de verbinding van het centraal-station te 
Amsterdam met de hulp-bureaux en de abonnés duidelijk wordt uiteen- 
gezet. En wij mogen dit te eerder , daar bij de wijze , waarop in andere 
wereldsteden in dezen dienst wordt voorzien , de inrichting te Am- 
sterdam in geenen deele achterstaat. 
Waar wij dus over » bezwaren” spreken hebben wij geene andere 
op het oog, dan die onmiddellijk voortvloeien uit het wezen der tot 
31 
