OVER DE VOEDING VAN SOMMIGE BOOMEN DOOR SCHIMMELS. 439 
naar binnen , maar doorwoekert slechts de buitenste huidlaag (de epi- 
dermis) er van , en wel zóó , dat het zich niet in het inwendige der 
opperhuidscellen vestigt , maar den wand van deze cellen aan alle 
kanten omspint. — De buitenoppervlakte van de mycorhiza (het 
door de combinatie van wortel en schimmel weefsels ontstane orgaan) 
is dikwijls volkomen glad , zoodat dus de schimmelmantel naar buiten 
toe scherp begrensd is. Daar nu deze laatste zich onmiddellijk aan het 
eigenlijke wortelweefsel aansluit , zoo kan natuurlijk geene vorming 
van wortelharen plaats grijpen ; maar deze worden vervangen door de 
tot draden zich verlengende buitenste cellen van den schimmelmantel, 
welke draden te zamen een viltachtig weefsel vormen , ’t welk zich 
tusschen de fijnste aarddeeltjes verbreidt. Dikwijls ook zijn deze draden 
niet in allerlei richtingen door elkander geslingerd , maar zij ver- 
lengen zich sterk , loopen recht uit en strekken zich aldus straals- 
gewijze uit. Ook vereenigen zich soms de schimmeldraden aan de 
oppervlakte tot strengen , welke ieder op zichzelf uit verscheiden 
draden zijn samengesteld ; deze strengen zijn dun of dik , alnaarmate 
zich weinige of vele draden met elkander vereenigen. De strengen ver- 
takken zich later weder in verschillende dunnere takken , die ten slotte 
weer talrijke schimmeldraden alle kanten uit in den bodem zenden. 
Bij oppervlakkige beschouwing zou men zoo’n bundel schimmeldraden , 
als waarvan ik sprak, voor een zeer fijn worteltakje kunnen houden. 
In streken , waar truffels groeien en bepaaldelijk in de onmiddellijke 
nabijheid van eene in den grond gegroeide truffel , zijn de hier be- 
schreven schimmel-myceliumstrengen in buitengewoon grooten getale 
in den bodem voorhanden ; zij vormen met hunne talrijke vertakkingen 
en samenvloeiingen een zich door den bodem verbreidend stelsel ; 
het valt niet moeilijk den samenhang tusschen dit laatste en de my- 
corhizen der in den bodem aanwezige boomwortels aan te toonen. 
Aangezien de schimmelmantel het worteltakje geheel omhult, zoo 
moet hij ook kunnen groeien en met de verlenging van den door 
hem ingesloten wortel gelijken tred kunnen houden. En inderdaad heeft 
ook deze schimmelmantel zijne plaats van groei op dezelfde hoogte , 
waar het groeipunt van den wortel gelegen is; de groei grijpt op deze 
wijze plaats, dat aan de spits der mycorhiza, waar de schimmelmantel 
veel dunner is dan aan de kanten, altijd nieuwe cellen tusschen de 
reeds voorhandene worden gevormd. Steeds houdt aldus de groei van 
den top der schimmelmantel s gelijken tred met dien van den worteltop , 
welke echter steeds wat achter blijft. 
