WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
STERREKUNDE. 
Vorming der meteorieten. — De wijze waarop de meteorieten gevormd zijn is 
nog onbekend. Toch hebben verscheidene mineralogen, reichenbach, haidinger, 
tschermak , mennier , zich daaromtrent voorstellingen gemaakt , die allen daarin 
overeenstemmen dat de meteorieten bestaan uit stukken, zoogenaamde chondren , 
knollen enz., die besloten zijn in eene ben omhullende massa. Sorby daarentegen 
vond daarin vele sporen van verglazing en houdt de chondren voor ontglaasde smelt- 
bolletjes, gevormd tijdens stormachtige zon uitbarstingen , waardoor stoffen in ge- 
smolten toestand werden uitgeworpen, die bij de stolling de verschillende gedaanten 
aannamen, die wij thans aan de meteorieten vinden. De heer aristides brenzina 
heeft uit zijn onderzoek van de rijke meteorietenverzameling in het hofkabinet te 
"Weenen afgeleid, dat de eerste wijze van vorming onaannemelijk is, aangezien de 
insluitsels en de hen omgevende grond massa gelijke samenstelling hebben en beiden 
derhalve uit hetzelfde massa ontstaan zijn en dat de plaatselijke verschillen zich zeer 
wel laten verklaren door verschil van temperatuur, drukking enz., waardoor een meer 
of minder grof- of fijnkorrelig gesteente, gelijkend op grof- of fijnkorrelig graniet, dan 
eens met meer olivien , dan weder met meer bronziet is ontstaan. In het algemeen 
vergelijkt hij de meteorietvorming bij eene gestoorde kristalvorming. De hypothese 
van sorby stuit op de tegenwoordigheid van licht vluchtige bestanddeelen in som- 
mige koolstofhoudende meteorieten. Eindelijk ook op den zeer waarschijnlijken samen- 
hang tusschen kometen, verschietende sterren en meteorieten. 
Ten slotte meent brenzina, dat de wijze van vorming die reeds voor 67 jaren door 
CHLADNI, den grondlegger der meteorietenkennis, als de waarschijnlijkste werd be- 
schouwd, ook nu nog met de waargenomen feiten in overeenstemming is, waarmede 
ook in 1835 v. hoef uitvoeriger zijn instemming uiteenzette, namelijk dat de me- 
teorieten in den vorm van losse, stofachtige of gasvormige opeenhoopingen de grenzen 
1 
