8 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
dier vermeerderen kan. Ook de koolhydraten werden in hunne eer als vetvormers 
hersteld. Soxhlet en schultze deden stofwisselingsproeven op varkens en ganzen, 
waaruit onweerlegbaar bleek, dat het in het lichaam van deze dieren aanwezige vet 
voor een gedeelte direct uit de koolhydraten moet ontstaan zijn. Ten opzichte van 
deze laatste proeven zou echter de bedenking kunnen gelden , dat hier dieren gebruikt 
werden, wier organisme te zeer van dat van den mensch afwijkt, dan dat men nu 
reeds de daarbij gevonden resultaten als ook voor den mensch geldig zou mogen 
beschouwen. Om aan deze bedenking te gemoet te komen, was het zeer wenschelijk 
de proeven te herhalen op dieren , die wat hunne spijsverteringsorganen en stofwis- 
seling betreft nader bij den mensch staan. Als zoodanig komt het eerst de hond in 
aanmerking. Munk heeft nu onlangs dit dier hiertoe gebruikt ( Virchows Archiv 
Cl, 91). De proef moest, om bewijzend te zijn, op de volgende wijze worden ingericht. 
Een hond liet men langen tijd honger lijden , om daardoor het vet uit zijn lichaam 
zooveel mogelijk te doen verdwijnen. Toen uit den gang der zorgvuldig nagegane 
stofwisseling bleek, dat het dier geen noemenswaarde hoeveelheid vet meer bezat, 
werd de hongerperiode afgebroken en bet dier met mager vleesch , zetmeel en suiker 
(natuurlijk in gewogen hoeveelheden) gevoed. Na 25 dagen, gedurende welke alle 
inkomsten en uitgaven van het lichaam nauwkeurig waren nagegaan , werd de hond 
gedood. Nu bleek hij 1070 gram vet te bezitten. Zoo hij al bij den aanvang der 
voedingsperiode nog eenig vet had bezeten , mocht men toch in ieder geval gerust 
aannemen dat 9 / 10 van deze hoeveelheid, dus 960 gram vet, gedurende de laatste 
25 dagen in het lichaam ontstaan was. 
Het gevoederde vleesch bevatte maar 75 gram vet, dus 885 gram moesten of 
uit het eiwit of uit de koolhydraten van het voedsel ontstaan zijn. Uit de bekende 
hoeveelheden die het dier ontvangen had , liet zich nu berekenen dat de stikstof- 
houdende voedingsstoffen onmogelijk die 885 gram vet geheel hadden kunnen leveren , 
maar dat een aanzienlijk gedeelte er van (minstens 200 gram, waarschijnlijk meer) 
uit het zetmeel en de suiker moesten zijn ontstaan. 
Door deze proef van munk wordt het nu zoo goed als zeker, dat ook bij den 
mensch onder bepaalde omstandigheden , als nl. bij een mager individu het voedsel 
arm is aan vet en rijk aan koolhydraten , deze laatste in het lichaam gedeeltelijk in 
vet kunnen overgaan. Daaruit volgt echter nog niet dat koolhydraten voor ons een 
doelmatig materiaal voor vetvorming zijn. Uit de cijfers van munk blijkt, dat uit 
100 gram koolhydraat niet meer dan 2 — 6 gram vet in het lichaam (van den 
hond) kunnen ontstaan. D. H. 
