10 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
kleurig; met een spectroskoop van geringe dispersie zag hij een samenhangend spectrum 
van O tot F. Hij vermoedde de aanwezigheid van 3 tot 5 heldere lijnen tusschen 
D en b. {Nature, 17 Sept. 1885, Naturf orscher , 3 Oct. 1885). 
Nog zullen de spectroskopische waarnemingen moeten worden voortgezet, alvorens 
daaruit eenig zeker besluit kan worden afgeleid , maar reeds nu is het waarschijnlijk 
dat zich in den Andromeda-nevel , hetzij door eenvoudige verdichting of door de 
vereeniging van eenige vooraf bestaande hemelbollen een nieuwe zon gevormd heeft 
en zouden wij derhalve getuigen zijn van eene vorming, gelijk aan die welke de 
bekende theorie van kant en laplace voor ons eigen zonnestelsel onderstelt. Ver- 
geten wij daarbij echter niet, dat de lichtstralen die ons deze tijding overbrengen, 
reeds voor duizende jaren van de nieuwe zon zijn uitgegaan en eerst thans onze 
aarde bereikt hebben. Volgens latere berichten schijnt het, alsof de nieuwe ster reeds 
weder in glans vermindert. 
Zulk eene veranderlijkheid is meer waargenomen. Dallet herinnert hoe de 
nevelvlek in het sterrebeeld de Stier beurtelings in glans is toegenomen en afgeno- 
men, en hetzelfde geldt van nevelvlekken in de sterrebeelden de Walvisch en de 
Draak, terwijl zich uit een nevelvlek in de Scorpioen een ster heeft gevormd, die 
later weder een nevel is geworden. ( Revue scientif. , 1885 , p. 382). 
Ook voor de nieuwe ster in den Andromeda-nevel schijnt zich deze veranderlijkheid 
te bevestigen. Volgens eene mededeeling van den heer H. c. vogel , in Astronomische 
Nachrichte No. 2682, was de helderheid der ster denlO ie " September reeds tot eene 
van de 9 tle grootte gedaald. Ook de heer habtwig bevestigt deze afneming in licht- 
sterkte. Hij deelt daarbij waarnemingen mede, waaruit schijnt te blijken dat in den 
Andromeda-nevel reeds sedert eenige tientallen van jaren zich een kleinere kern van 
de 10 of ll dc grootte bevond, die in de laatste dagen van Augustus tot een 
wereldbrand is geworden , waarvan de stralende hitte de omgevende gasmassa heeft 
uitgezet en vervluchtigd , maar die nu weder aan het afnemen is , totdat de licht- 
sterkte der nieuw gevormde lichtschijf tot de vroegere lichtsterkte der kern van de 
11 de grootte zal gedaald zijn {Astronomische Nachrichte No. 2685, Naturf 'orscher , 
No. 44 p. 406). Deze sterke vermindering der lichtsterkte tot eene van de 11,5 
grootte, wordt ook bevestigd door trouvelot, die tevens gelegenheid had den tegen- 
woordigen toestand van den Andromeda-nevel te vergelijken bij eene kaart daarvan 
vervaardigd in 1874 met den kijker van 15 duim opening van Haward College. 
Toen bevond zich ter plaatse der nieuwe ster geen ster, terwijl een ster van de 
16 Jl ' of 17 dc grootte moeilijk met dit werktuig onopgemerkt had kunnen blijven. 
{La Nature , 10 November 1885.) hg. 
NATUURKUNDE. 
Eene bijdrage tot de theorie der magneetkracht heeft w. Siemens geleverd 
in de Sitzungsberichte der Berliner Academie 1884 pag. 701. Zijn doel is daarbij 
»om den invloed der omringende middenstof op de magnetische verschijnselen aan te 
