WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
35 
Aether-trillingen van groote golflengte. — Bij waarnemingen , door langley 
gedaan betreffende de kleurenbeelden door donkere stralen gevormd — zijne waar- 
nemingen strekten zich uit tot de uitstraling van smeltend ijs — is het bestaan 
gebleken van aether-trillingen wier golflengte (0,05 mil.) die van de tot nog toe 
gemetene verre overtreft, zelfs van die welke de infra-roode stralen van het kleuren- 
beeld van het zonnelicht vormen {Acad. des Sc. de Paris. Séance du 18 Janv. 1886). 
v. d. v. 
SCHEIKUNDE. 
Kritische verschijnselen bij scheikundige ontleding. — De verdamping en de 
ontleding van zoodanige scheikundige verbindingen, die in gasvormige, verdichtbare 
stoffen worden ontleed, kunnen in velerlei opzicht op ééne lijn worden gesteld. 
Voor elke temperatuur bestaat een bepaald evenwicht, afhankelijk van de spankracht 
der vrijgeworden gassen, terwijl elke verandering in zulk eenen toestand van even- 
wicht nauw samenhangt met de verdampings- of met de ontledingswarmte der stof. 
Deze overeenkomst was voor h. j. van 5 t hoff de aanleiding na te gaan, of bij 
eenen zekeren druk en eene zekere temperatuur het verschil tusschen de samen- 
gestelde stof en haar ontledingsprodukten ook verdwijnen zou, evenals hij de kritische 
temperatuur vloeistof en damp niet zichtbaar van elkander verschillen. 
Proeven met ammoniumcarbominaat , ammoniumhydrosulphide en phosphonium- 
bromide leverden geen gunstige uitkomsten op. Het eerstgenoemde zout smolt b. v. 
bij verhitting in toegesmolten glazen buizen bij 140°, doch bij eene verwarming 
boven 230° sprongen de buizen. 
In een toestel van cailletet werd een mengsel van gelijke volumina HC1 en 
PH 3 samengeperst, zoodat de buis half met kristallen van chloorphosphonium ge- 
vuld was. Deze smolten bij 25°; bij eenen druk van 80 — 90 atm. en eene temperatuur 
van 50° a 51° kon men geen grensvlak tusschen vloeistof en damp meer waarnemen 
en was de buis met den eigenaardigen zwaren nevel gevuld. ( Ber . deutsch. chem. 
Ges. XVIII, 2088). d. v. c. 
Werking van zuiver zink op water en op verdund zwavelzuur. — L. l’hóte, 
die door reduktie van gepraecipiteerd zinkoxyde door middel van zwartsel schei- 
kundig zuiver zink bereidde, vond, dat dit noch op gedestilleerd water noch op 
verdund zwavelzuur eenige werking uitoefende. 
De toevoeging van eene uiterst geringe hoeveelheid ijzer bracht in beide gevallen 
eene ontwikkeling van waterstof te weeg. Het ijzer kon ook door arseen of door 
antimoon worden vervangen ; het zink uit den handel heeft zijne nuttige eigenschappen 
bij de waterstofbereiding dus aan de tegenwoordigheid van onzuiverheden te danken. 
( Compt . Rend. Cl, 1153), d. v. c, 
