38 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Snelle groei van bamboes. — De stammen van het bamboes ontspruiten uit een 
onderaardschen wortelstok en groeien met verbazende snelheid omhoog. Zoo worden 
de stengels van eene soort in Bengalen ( Bambusa Tulda) in 30 dagen 22 meter 
boog; zij groeien dus gemiddeld ongeveer 3 / 4 meter per dag. Een stam van het 
gewone bamboes ( B . arundmacea ) verlengde zich in een plantenkas in den botanischen 
tuin te Kew op een enkelen dag 91 cm., dat is dus bijna 4 cm. in bet uur. De 
hoogste stammen zijn omstreeks 40 meter lang. Gedurende het eerste jaar van hun 
leven blijven de stammen onvertakt , in het volgende jaar maken zij takken , doch 
groeien dan niet meer in de lengte. Merkwaardig is ook, dat elke stam slechts een- 
maal bloemen en vruchten draagt en dan afsterft; dit geschiedt slechts onder bij- 
zonder gunstige omstandigheden en is dus over het algemeen zeldzaam; is echter 
een jaar gunstig, zoo kunnen in eene streek alle bamboesstammen vrucht dragen, 
waarna de bosschen geheel afsterven (c. schrötek,, Der Bambus und seine Bedea- 
tung als Nutzpjlanze, 1885). d. v. 
Invloed van het licht op de richting der celdeelingen. — De sporen van de 
paardestaarten ( Equisetum ) bestaan elk uit ééne cel, die bij de ontkieming zich in 
twee ongelijke deelen deelt. Het grootste deel bevat de bladgroenkorrels en groeit 
allengs uit tot een voorkiem , het kleinste deel ontwikkelt zich tot een kleurloozen 
wortel. De voorkiem groeit niet, zooals bij de varens, horizontaal, maar omhoog, 
naar het licht toe. De wortel zoekt de duisternis en dringt den grond in. Stahl 
vond nu, dat het licht op deze eerste celdeeling in de sporen een zoodanigen rich- 
tenden invloed uitoefent, dat, hoe men de spore aanvankelijk ook plaatse, het vlak 
van deeling loodrecht op de richting van het invallende licht staat. Daarbij is het 
naar het licht toegekeerde gedeelte het grootst en het rijkst aan bladgroenkorrels en 
dus voorbestemd om de voorkiem te worden , terwijl de aanleg voor den wortel 
reeds van den beginne af van het licht is afgekeerd. 
Reeds de deeling van den celkern, die hier, zooals in alle éénkernige cellen, aan 
de celdeeling vooraf gaat, staat onder dezen richtenden invloed van het licht. Het 
beschreven feit is vooral daarom merkwaardig, omdat in den laatsten tijd , zoowel op 
het gebied van de physiologie der dieren als van die der planten , herhaaldelijk sprake 
was van den richtenden invloed van uitwendige krachten op celdeelingen , voorna- 
melijk van licht en zwaartekracht, zonder dat het gelukt was de aangevoerde voor- 
beelden boven allen twijfel te verheffen ( Berichte der deutschen bot. Ges. 1885. 
Bd III Heft 9, p. 334). D. v. 
Suiker in de bloemen van Bassia latifolia. — In Indië, en vooral in Hindostan , 
worden de bloemen van dezen boom , onder den naam van Mahwa-bloemen , in het 
groot verzameld , en deels als spijs genuttigd , deels voor de bereiding van een soort 
van arak gebruikt. Een enkele boom kan jaarlijks 500 a 600 pond bloemen leve- 
ren, die in smaak met krenten overeenkomen, als zij, zooals meestal geschiedt, vóór 
het gebruik gedroogd zijn. Deze bloemen worden in de Morning Post van 15 Oct. 
