Wetenschappelijk bijblad. 
39 
1885 aanbevolen als een nieuw materiaal voor de fabriekmatige bereiding van suiker. 
De beschouwingen , in dat blad hierover medegedeeld , zouden tot de gevolgtrekking 
leiden, dat de Mahwa-suiker bestemd was, zoowel het product van het suikerriet als 
dat van den beetwortel weldra geheel te verdringen. Naar aanleiding daarvan zijn 
scheikundige analysen van deze bloemen gemaakt, die echter deze voorspelling als 
zeer overdreven doen kennen. In 100 deelen der droge bloemen toch werd slechts 
3,2 pet. rietsuiker, naast 52,6 pet. druivensuiker aangetroffen. Deze bloemen zijn 
dus wel geschikt voor de bereiding van arak en van spiritus, doch niet voor de 
fabrikatie van rietsuiker in het groot ( Nature , 11 Pebr. 1886, p. 333). D. v. 
DIERKUNDE. 
Levenskracht bij visschen. — De heer douaret de bellesme, directeur van 
het aquarium van het Trocadero te Parijs, deelt het volgende mede. Den 18 deu No- 
vember jl. ontving een vischverkooper te Parijs eene groote bezending in ijs ge- 
conserveerde visschen uit Gouda. Die visschen konden niet later dan den 16 en ge- 
vangen zijn en waren dit waarschijnlijk den 14 en . Toen zij uitgepakt waren, zag 
men dat een »jack” (jonge snoek?) zijne kieuwen even bewoog, en men kwam op 
’t denkbeeld den visch in frisch water te plaatsen. Binnen weinig uren was hij in 
zijn normalen toestand en zeer levendig. De vischhandelaar zond het dier naar het 
bovengenoemde aquarium , waar het nu gezien kan worden. Men heeft hier alzoo 
het voorbeeld van een visch, die meer dan 48 uren buiten het water, met weinig 
zorg met doode visschen en ijs ingepakt , eene reis van 280 mijlen heeft afgelegd en 
toch levend is gebleven. ( Nature , Dec. 31 1885 pag. 208). Dat sommige visschen 
langen tijd in ijs vastgevroren kunnen blijven leven , was bekend , o. a. vooral van 
den steenkarper ( Cyprinus carassius). Welke visch echter de u Jack”, waarover 
bericht wordt, is geweest, heb ik niet kunnen opsporen. Het samenstellen «van een 
glossarium van dierenbenamingen in verschillende talen zou , meen ik , geen onver- 
dienstelijk werk zijn. D. l. 
PHYSIOLOGIE. 
De werking der digestiesappen op vet. — De wijze waarop het vet van het 
voedsel uit het darmkanaal in het bloed overgaat , is nog op verre na niet volledig 
bekend. Zeer uiteenloopende meeningen zijn over de rol, die de verschillende spijs- 
verteringssappen daarbij spelen, uitgesproken. Daarover zijn echter allen het eens, 
dat voor de verkering en absorptie der vetten de fijne verdeeling van het vet, de 
vorming van een emulsie, van groot belang is. Over de wijze waarop die emulsie 
tot stand komt heeft onlangs h. a. landwehr een nieuwe op zijne onderzoekingen 
gegronde meening uitgesproken , die wij hier in het kort willen refereren. Landwehr 
had bij zijn vroegere onderzoekingen over slijm aangetoond, dat het essentieele be- 
standdeel van het slijm, het mucine, gesplitst kan worden in een eiwitstof en een 
koolhydraat, welk laatste een gomsoort bleek te zijn en door landwehr ^dierlijke 
