40 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
gom” genoemd werd. Deze gom vormt, evenals hare plantaardige verwanten, zeer 
gemakkelijk emulsies en houdt het vet langen tijd zeer fijn verdeeld. Zij komt dan 
ook volgens landwehr in de melk voor. Nu vond landwehr verder , dat de gal het 
mucine in zijne beide beslanddeelen ontleedt, zoodat er dierlijke gom \ rij wordt. Wanneer 
dus slijm, gal en vet met elkaar in aanraking komen ontstaat er een volkomen 
emulsie. Slijm en gal, elk op zich zelf op vet werkende, vormen een veel minder 
volkomene emulsie. Daar nu slijm altijd in het spijskanaal in rijkelijke hoeveelheid 
aanwezig is (afkomstig uit de speeksel- en slijmklieren en uit de epitheelcellen van 
maag en darm) zijn bij toevoer van gal de vereischten tot emulsionering van het 
voedselvet gegeven. 
Doch dit is niet de eenige wijze, waarop emulsies in het darmkanaal kunnen ont- 
slaan. Ook zonder medehulp van de gal vormen zij zich door de werking van het 
pancreasvocht op vet. Dit maakt uit de vetten vetzuren vrij. Een vetzuurhoudend 
vet vormt met een verdunde oplossing van natriumcarbonaat reeds zonder eenige 
andere bijvoeging een zeer volkome emulsie. Het pancreasvocht bevat altijd natrium 
carbonaat. Deze wijze van emulsievorming is reeds eenige jaren geleden door gad 
aangetoond. Landwehr’s verhandeling (waarin nog andere mededeelingen voorkomen , 
die wij als minder belangrijk of op zwakkere gronden steunende hier voorbijgaan) is 
verschenen in het Zeitschrift für physiologische Chemie , IX, 361. d. h. 
ANTHROPOLOGIE. 
Schedelruimte bij verschillende volken. — In het Archiv für Anthropologie 
van Sept. 1885 bespreekt H. welcker, de beroemde cranioloog, den inhoud en de 
drie voorname diameters van den schedel bij de verschillende natiën, en een kort 
verslag daarvan is in Der SSaturforscher van 9 Januari 1886 opgenomen. Onder 
anderen wijst welcker daarin op de noodzakelijkheid dat allen, die zich met een 
onderzoek van den schedelinhoud afgeven, steeds eene slandaardschedel gebruiken, 
allen denzelfden, en tevens dezelfde methode volgen. Zonder dit hebben die me- 
tingen (W. bezigt »kleine grime Felderbsen”) weinig waarde. Van de resultaten 
zijner onderzoekingen deelen wij voorts nog mede, dat het gemiddelde binnenruimte- 
cijfer des schedels bedraagt: 
Bij de Germaansche volken 1400 — 1550 cm. 
» » Kelten, Romanen en Grieken 1400 — 1500 » 
» » Slaven 1400 — 1550 » 
» » Voor-Indiërs » 1260 — 1370 » 
» » Joden en Arabieren 1450 — 1470 » 
» » Mongolen 1320 — 1490 » 
» » Maleiers 1850 — 1450 » 
» » Papoea’s en Australiërs 1370 — 1420 » 
» » Negers (Boschjesman 1240) 1300 — 1400 » 
» » Amerikanen (normale schedels) 1300 — 1400 » 
De vrouwelijke schedels vond welcker gemiddeld smaller en platter dan de manne- 
lijke, en dit verschil is het duidelijkst uitgedrukl bij de cultuurvolken. D. L. 
