46 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
8 pet van het CO het geval; thans was Na 2 S0 4 (861°) gesmolten en een zilverdraad 
(954°) nog niet. Met de temperatuur nam ook de hoeveelheid der ontleding toe; 
toen een lange spiraal van zilverdraad wel en een spiraal van koperdraad (1054°) nog 
niet gesmolten was en de temperatuur in de ruimte, waarbinnen zich de porceleinen 
buis bevond, ongeveer 1000° had bedragen, was 10,5 pet. van het koolmonoxyde 
geoxydeerd. ( E . I. XVIII 2894). . D. v. c. 
PLANTKUNDE. 
De rol van het bladgroen bij de koolzuur-ontleding. — De onderzoekingen 
van timibiazeff, engelmann en anderen hebben in den laatsten tijd aan het licht 
gebracht, dat juist die lichtstralen het meest tot de ontleding van het koolzuur in 
de planten bijdragen, die door het bladgroen het sterkst worden geabsorbeerd. De 
roode stralen tusschen de FB.AUNHOFEB.sche lijnen B en C spelen dus hier de hoofd- 
rol. Timibiazeff wijst nu op de omstandigheid, dat volgens de jongste onderzoekingen 
van langley en van abney juist deze stralen de grootste energie bezitten, en knoopt 
hieraan enkele beschouwingen vast, om te doen zien dat het bladgroen van alle 
stoffen, die lichtstralen absorbeeren en tot scheikundige werkingen benuttigen 
kunnen, de meest geschikte voor dit doel is, daar het juist die stralen opslorpt, 
die scheikundige veranderingen het krachtigst bewerken kunnen. Het bladgroen is 
dus niet alleen een »sensibilisator”, het is de sensibilisator bij uitnemendheid ; de 
groene planten hebben het voortreffelijkste middel voor de koolzuur-ontleding bereikt , 
dat te bereiken viel. 
Timibiazeff wijst er verder op, dat deze stralen tevens de grootste trillingswijdte 
hebben, en dat dus juist hier, waar de ethergolven de grootste hoogte bereiken, de 
zoo stevig gebouwde koolzuur-moleculen het eerste schipbreuk lijden (Ann. d. sc. nat. 
7 e Série T. II, No. 2, blz. 121—124). D. v. 
Diffusie van kleurstoffen door levend protoplasma. — Tot nu toe waren slechts 
onder de infusorien gevallen bekend, waarin opgeloste kleurstoffen door het levend 
protoplasma konden heen dringen. In het methyleenblauw leert thans pfeffer eene 
kleurstof kennen , die ook in plantencellen (b. v. Spirogyra) , zonder schade voor haar 
leven, door het protoplasma diffundeeren kan. Daar deze kleurstof met verschillende 
in het celvocht opgeloste stoffen , b. v. met het looizuur , blauwe verbindingen aan- 
gaat , hoopt zij zich hier op , en kan dus gemakkelijk waargenomen worden. Het is echter 
noodig de kleurstof in uiterst verdunde oplossingen (0,001 — 0,002 pet.) te gebruiken. 
In sommige planten kleurt zich bij deze behandeling het celvocht blauw, in andere 
worden sommige in het protoplasma liggende korrels van onbekende natuur gekleurd ; 
vele cellen hoopen het methyleenblauw in het geheel niet in zich op. Brengt men 
de gekleurde plantendeelen in water, zoo groeien zij verder; sommige ontkleuren 
zich daarbij , andere niet. De laatste kan men echter door eene oplossing van citroen- 
