WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
47 
zuur van 0,01 pet. ontkleuren , daar dit de verbindingen , die het methyleenblauw in 
het celvocht aangaat, ontleedt. 
Ook met methylviolet , met cyanine en enkele andere kleurstoffen kan men bij 
voorzichtige behandeling het celvocht of de korrels in het protoplasma van verschil- 
lende planten, zonder schade voor het leven der cellen, kleuren {Bot. Zeitung , 
1886, blz. 120). D. v. 
Glycogeen in zwammen. — Volgens de onderzoekingen van errera speelt het 
glycogeen in paddestoelen, schimmels, gist en andere zwammen dezelfde rol als het 
zetmeel bij de groene planten. Even als dit, is het de vorm, waaronder het geassi- 
mileerde stikstofvrije voedsel voornamelijk wordt opgehoopt, en vindt men het vooral 
daar, waar de physiologische natuur der organen reserve-stoffen doet verwachten. 
Tijdens den groei wordt het in andere, gemakkelijker oplosbare stoffen omgezet, 
van de oudere naar de jongere deelen vervoerd, en in deze laatste, evenals het 
zetmeel , tijdelijk afgezet en daarna weer verbruikt. Zoo gaat b. v. de snelle ver- 
lenging van den steel van sommige fungi (b. v. Phallus) met een aanzienlijke ver- 
mindering in het gehalte aan glycogeen gepaard (l. errera, Sur le glycogène chez 
les Basidiomycètes {Mém. Ac. roy d. Belgique T. XXXVII, 1882). D. v. 
DIERKUNDE. 
De slaap der visschen. — Volgens de waarnemingen van carter slapen de 
witvisschen, grondels, karpers, zeelten periodisch, evenals de landdieren. De behoefte 
aan slaap doet zich bij de roggen, de zeebaarzen, de zee-alen, de zonnevisschen en 
bij alle platvisschen gevoelen. Goudvisschen en snoeken slapen wel niet , maar rusten 
toch periodisch uit. De behoefte aan slaap is grooter of kleiner naarmate van de 
meteorologische toestanden. De visschen kiezen overigens niet noodzakelijk den nacht 
om te slapen of te rusten. ( Humboldt , Febr. 1886 S. 80.) D. L. 
Willekeurige vernauwing der pupil. — In een opstel in de Revue scientijlque 
van 5 Dec. 1885 handelt H. de lacaze duthiers over de blijken van intelligentie 
bij een papegaai in zijn bezit, en verhaalt bij die gelegenheid dat, wanneer die 
vogel zich zeer verblijdt, of somtijds ook wanneer hij boos wordt, zijne oogen 
rood worden. De pupil van het dier is zeer groot en hebbelijk verwijd, zoodat van 
de iris niets te zien is dan een smalle geelgekleurde ring, aan den buitenomtrek 
omgeven door een helder rood randje. Geeft nu het dier zijne vreugde te kennen, 
dan doet hij willekeurig de iris zich samentrekken; de geele binnenrand verdwijnt 
dan, en het roode gedeelte breidt zich uit over de geheele achterste grens van de 
voorste oogkamer. In de Revue van 19 December merkt de heer A. dastre aan, 
dat de iris der vogels en van verscheidene reptielen inderdaad een orgaan voor vrij- 
