54 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
in een glazen reservoir bevestigd , dat van onderen in een capillaire buis uitliep. 
Reservoir en buis waren met water gevuld , de laatste dompelde in een schaaltje 
met water. Nam men dit even weg, dan zoog de tak lucht in de buis, en de 
snelheid, waarmede de luchtbel in de buis omhoog steeg, kon als maatstaf gebruikt 
worden voor de snelheid , waarmede de tak water opzoog. 
Om nu het water te dwingen zich in den tak in schuine richting omhoog te 
bewegen, werd de tak op twee verschillende plaatsen zijdelings tot over het merg 
ingezaagd. Zijn deze insnijdingen juist aan tegenoverliggende kanten begonnen , zoo 
is het duidelijk, dat zij te samen alle overlangsche lijnen in het hout moeten treffen. 
Het water moet dus tusschen beide inzagingen een schuinen of gebogen weg inslaan , 
en hoe deze loopt, kan aangetoond worden door de zoo behandelde tak gekleurd 
water op te laten zuigen, en hem daarna overlangs door te snijden. 
Het resultaat der proeven was nu, dat ééne inzaging de beweging van het water 
slechts weinig belemmerde, dat twee inzagingen van tegenoverliggende zijden , zij het 
ook op grooten afstand van elkander, den stroom zeer belangrijk vertraagden. Bracht 
men nu aan de eene zijde achtereenvolgens verscheidene inzagingen aan, en wel 
telkens dichter bij die der andere zijde, zoo had dit geen invloed op de snelheid, 
totdat de afstand omstreeks 2 cM. bedroeg. Dan werd de beweging van het water 
wederom sterk vertraagd , klaarblijkelijk omdat het nu gedwongen werd in zeer schuine 
richting door het hout te gaan. 
Het water beweegt zich dus in schuine richting moeihjker dan in overlangsche, 
vooral als de richting zeer sterk van die der vezels en vaten afwijkt ( Proceed . Cambr. 
Phil. Soc. V, p. 338). D. v. 
Vergiftigheid van den Gouden Regen. — Cornevin onderzocht de schadelijke 
werking van dezen boom , en van andere soorten van hetzelfde geslacht ( Cytisus ). 
Hij vond een zestal soorten uiterst vergiftig, terwijl eenige andere soorten slechts 
in geringe mate of in het geheel niet schadelijk waren. Alle deelen der plant be- 
vatten het vergiftige bestanddeel, doch dit is vooral in de schors , met name in die der 
wortels, verder in de bloemen en in de zaden opgehoopt. De jonge peulen zijn even- 
eens zeer schadelijk; bij het rijpen verliezen zij echter deze eigenschap; evenzoo 
gaat deze in de bladeren met toenemenden ouderdom verloren. Cornevin nam op 
verschillende dieren proeven met een waterig of met een alcoholisch uittreksel van 
fijn gestampte zaden en bevond, dat paarden en ezels het meest, schapen en geiten 
er het minst van te lijden hebben. Op gelijk lichaamsgewicht berekend, heeft men 
ruim 13 maal meer zaad noodig om een schaap, dan om een paard te dooden 
( Comptes rendus T. C1I. p. 777). d. v. 
METEOROLOGIE. 
Over de bepaling van de temperatuur der lucht. — Omgeven door een blik- 
ken kast, die zelve door een houten huisje is beschermd , wijst, op stille zomerdagen 
