68 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
Fluoresceerende lichamen uit het anhydride van maleïnezuur. — Naast de 
bekende groep van kleurstoffen , de phtaleïnen, die door de inwerking van phenolen 
op phtalzuur-anhydride verkregen worden, wordt eene tweede geleverd door het 
anhydride van maleïnezuur. Rud. burckhardt bereidde uit resorcine en het genoemd 
anhydride een fraai fluoresceerend lichaam: 
C 2 H 2 (C0) 2 0 + 2 C 6 H 4 (0H) 2 = C 16 H 12 0 6 + H 2 0, 
door hem het fluoresceïne van maleïne-zuur-anhydride genoemd. Hij beproefde daar- 
entegen te vergeefs daaruit met broom het lichaam te verkrijgen, hetwelk met eosine 
overeenkomen zou. 
Andere phenolen gaven ook fluoresceerende lichamen; a-naphtol ook, maar /3- 
naphtol niet. 
Verder werd nog van C 16 H 12 0 6 de dimethylaether verkregen : 
C'i 6 H 12 0 6 + 2 CH 3 J -(- 2 KOH = C 16 H 10 (CH 3 ) 2 0 6 -f- 2 KJ + 2 H 2 0 , 
en door behandeling met acetylchloride werden twee atomen H door acetyl vervan- 
gen. (Ber. der deutsch. chem. Ges. XVIII, 2864). d. v. c. 
Trinaphtyl. — Aan het einde van zijn onderzoek naar dichloorsubstituten van 
naphtaline en andere naphtaline-derivaten spreekt l. solaki ( Arch . Sciences phys. 
et nat. [8] XV, 586) over eene koolwaterstof C 30 H 20 , door hem trinaphtyl genoemd, 
omdat hij haar beschonwt als ontstaan door vereeniging van drie molekulen naphta- 
line. Hij verkrijgt die stof door reductie met natriumamalgama van C 30 H 16 C1 4 en dit 
laatste weder o. a. door de bichloornaphtaline C 1Ó H 6 C1 2 door buizen te leiden, die 
tot dofroodgloeihitte zijn verwarmd. Solaei onderstelt, dat de beide naphtaline-kernen 
aan den buitenkant haar twee atomen Cl behouden, terwijl de middelste kern twee 
atomen Cl verliest, die met atomen H van de buitenste kernen HC1 vormen. 
D. v. c. 
De temperatuur waarbij oplossingen vast worden. — In de Revue Scienti- 
fique ([3], VI, 673) geeft F. kaoult een belangrijk overzicht van zijn onderzoek 
naar de temperatuur, waarbij oplossingen beginnen vast te worden. Hij bepaalde zich 
niet alleen tot water als oplossingsmiddel, zooals o. a. küdorff en de coppet had- 
den gedaan , maar gebruikte daartoe o. a. ook azijnzuur en benzol. 
Hij leidt de volgende algemeene regels uit zijnen arbeid af. 
Elke stof, die wordt opgelost in eene vloeistof, welke bij afkoeling vast worden 
kan, verlaagt de temperatuur, waarbij het vastworden aanvangt. 
Wanneer men twee hoeveelheden van eene zelfde stof heeft en de eene wordt bij 
eene hoogere temperatuur vast dan de andere , dan is de eerste hoeveelheid de zui- 
verste van de twee. 
Wanneer eene volkomen zuivere stof vast wordt, blijft de temperatuur gelijk, 
totdat alles vastgeworden is; is zij daarentegen onzuiver, dan wordt de temperatuur 
langzamerhand lager. 
