WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
69 
Wanneer eene vloeistof eene oplossing is van een aantal stoffen, welke niet chei- 
kundig op elkander werken, is de temperatuur, waarbij het vastworden aanvangt 
zóóveel graden lager als berekend kan worden door de verlaging van temperatuur, 
welke elke stof op zich zelve teweegbrengen zou, bij die der anderen te tellen. 
De reeds door de coppet gedane waarneming, dat bij een aantal, wat hunne 
samenstelling betreft met elkander overeenkomende, zouten het produktvan het getal, 
hetwelk de verlaging van de bedoelde temperatuur in graden uitdrukt, en het mole- 
kulairgewicht ( abaissement moléculaire rèel) ongeveer gelijk is, verkrijgt volgens 
raoult deze meer algemeene strekking, dat de genoemde produkten bij alle stoffen 
een zeer beperkt aantal waarden kunnen bezitten. Gewone zouten onderscheiden zich, 
wat hunnen invloed op de temperatuur van het vast worden aangaat, zeer van 
organische verbindingen. 
Wanneer men ééne molecule van eene willekeurige stof oplost in 100 molekulen 
van eenig oplossingsmiddel van organische natuur, wordt de bedoelde temperatuur 
altijd evenveel en wel 0,62° verlaagd. 
Onder de belangrijke gevolgtrekkingen, welke uit dergelijke waarnemingen kunnen 
afgeleid worden, wijst kaotjlt in het bijzonder op de kennis van de samenstelling 
der oplossing van eenige zouten en op de bepaling van het molekulairgewicht van 
organische verbindingen. 
Raoult ging bij zijne bepalingen op eene eenigszins andere wijze te werk dan 
rüdorfe en coppet. Als voorbeeld van de overeenstemming tusschen de uitkomsten , 
welke zij verkregen , wordt vermeld , dat eene oplossing van 5 G. natriumchloride 
in 100 G. water volgens b.üdobff vast werd bij — 3°, volgens de coppet bij 
— 2,90° en volgens kaoult bij — 2,92°. D. v. c. 
PLANTKUNDE. 
Levensduur van zaden. — W. F. Beal heeft onderzocht in hoeverre zaden ge- 
durende vijf jaren in den grond kunnen blijven zonder het vermogen om te ontkiemen 
te verliezen. Hij mengde de zaden daartoe met aarde en vulde daarmede flesschen, 
die hij niet sloot, doch met de opening omlaag in den grond begroef. Zij bleven 
daar van den herfst van 1879 tof Juli 1884. Zoodra zij opgegraven waren , werd de in- 
houd onder voor de ontkieming gunstige omstandigheden gebracht. Van de 28 soorten 
van wilde planten, waarvan van elk 50 zaden aan deze proef onderworpen waren, 
kiemden er vafl negen soorten geen enkele, of slechts enkele korrels, van een aantal 
soorten kiemden er 10 — 20 en van andere zelfs 40 of meer korrels. Geen zaad kiemde 
b. v. van de zwarte mosterd ( Brassica nigra ) en den grooten weegbree (. Plantago 
major) ; slechts 2 van de witte klaver ( Trifolium repens ); daarentegen 43 van het 
Taschjeskruid ( Capsella Bursa pastoris ) en 44 van eene wilde zuringsoort ( Rumex 
crispus ), {Gard, Chron. Vol. XXV p. 757, 12 Juni 1886). D. v. 
