76 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
niets aan te nemen , dat er door regelmatige stroomingen in de massa der zon 
elektriciteit ontwikkeld en overgedragen wordt.” 
Zóó de heer holdingshausen in de Annalen der Hydroqraphie und maritimen 
Meteorologie , 1886, IV, waar hij ook de voorwaarden ontwikkelt, waaraan moet 
voldaan zijn , indien de laatstgenoemde onderstelling in overeenstemming zal zijn met 
de werkelijkheid. v. d. v. 
De toise du Pérou. — De kwestie omtrent de autenticiteit van de toise du Pérou , 
die in de kelders van het observatorium te Parijs wordt bewaard — een kwestie 
waarvan wij reeds in eene vorige aflevering gewaagden — is in zooverre opgelost, 
dat namens den heer peters deze autenticiteit door den heer foerster, in een brief 
aan den heer wolf, is erkend. 
Nu doet zich echter eene andere zwarigheid voor. De ware lengte van genoemde 
toise, dat is de lengte die gediend heeft als eenheid bij het meten van een boog 
van den evenaar, is begrepen lusschen twee punten, die op den ijzeren staaf zijn 
aangegeven. Sedert 1756 echter, en bij name ook bij het vaststellen der lengte van 
den meter, heeft men als hare lengte den afstand der beide eind vlakken aangeno- 
men ; zoodat het er nu op aankomt te weten hoe ver die punten van de eindvlakken 
zijn verwijderd. 
Voorloopige onderzoekingen leerden dat het verschil ongeveer 0.12 mM. bedraagt; 
waaruit weer volgt, dat de in Peru gemeten boog niet 176875.5 toise maar 
176864.6 toise lang is. ( Acad . des Sciences de Paris. Séance du 12 juillet). 
V. D. V. 
SCHEIKUNDE. 
Ontleding van ammoniumchloride door loodoxyde. — Isambert deelt mede, 
dat deze ontleding een echt dissociatieverschijnsel is. Aan elke temperatuur beantwoordt 
een maximum van spankracht van de gasvormige ammonia; bij 40° is zij gelijk aan 
den druk van één atmosfeer. ( Compt . rend. CII, 1313). D. v. c. 
Spectrum van germanium. — In het spectrum van germanium, onderzocht door 
lecocq de BOISBAUDRAN , zijn twee strepen , eene blauwe en eene violette, de voor- 
naamstee. Uit de golflengte der genoemde strepen wordt door genoemden geleerde af- 
geleid, dat het atoomgewicht ongeveer 72,27 is en dat germanium in de natuurlijke 
groepeering tusschen kiezel en tin behoort te worden genoemd. Het zou dus beant- 
woorden aan hel ekasilicium van mendelejef 17 , die een atoomgewicht 72 voorspelde. 
Ook cl. wiNKLER, de ontdekker van germanium (zie Wetensch. Bijblad bladz. 58) 
helt tot dit gevoelen over. Hij stelt het atoomgewicht op: 72.75. (Compt. rend. 
CU, 1291). D. v. c. 
