78 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
aantal molckulen) op elkander te laten werken. Uit een mengsel van P 2 0 3 en malonamid 
verkreeg hij eene geringere hoeveelheid, waarschijnlijk omdat malonamid eerst bij 
170° smelt en reeds in den vasten toestand gedeeltelijk ontleed wordt bij verwarming; 
cyaanacetamid smelt bij 118°. 
De eigenschappen van CN — CH 2 — CN zijn ten deele zeer belangrijk. Het is eene 
witte, kristallijne , reuke- en smakelooze stof , die in alkohol en aether zeer oplosbaar , in 
water minder oplosbaar is en even als andere nitrylen brandt met eene vlam met 
eenen groenen zoom. Dampdichtheid ten opzichte van lucht: 2,83 (berekend: 2,29); 
stikstofgehalte 42,49 pet. en 42,20 pet. (berekend : 42,42 pet). Door' behandeling met 
sterk HC1 kon henry het in malonzuur omzetten. 
Aan de verwachting, dat de beide atomen H ten gevolge van de nabijheid der 
twee groepen CN door een metaal zouden kunnen worden verplaatst , beantwoordde 
het ontstaan van een zout CN — CAg 2 — CN ten gevolge van de inwerking van Ag N0 3 . 
Vooral de natuurkundige eigenschappen verdienen de aandacht. Terwijl propaan 
kookt bij — 20° en aethylcyanide bij 98° (verschil 118°), destilleert het nitryl van 
malonzuur bij den gewonen druk bij 218° a 219° (verschil 120° a 121°); terwijl 
diaethylmalonaat kookt bij 196° en aethylcyaanacetaat bij 208° (verschil 12°), ligt 
het kookpunt van de nieuwe stof weder 10° a 11° hooger dan die van aethylcyaanacetaat. 
Eene groep CN verhoogt dus het kookpunt van verbindingen, die van — C — CH 2 — C = 
afgeleid zijn, telkens ongeveer even sterk. 
Daarentegen schijnt deze iuvloed van twee groepen CN kleiner te worden, naar- 
mate er meer groepen CR 2 tusschen geplaatst zijn. CN — CH 2 — CN kookt bij 218° 
a 219°, CN(CH 2 ) 2 CN bij 265°, CN(CH 2 ) 3 CN bij 275°. Het verschil in kookpunt der 
beide laatste verbindingen is kleiner dan dat in andere reeksen tusschen twee lichamen , 
die CH 2 in samenstelling verschillen ( Compt . rend. C1I, 1394 en 1481). 
d. v. c. 
PLANTKUNDE. 
Eigenschappen van den wand der plantencellen. — Celwanden kunnen in een 
lijn poeder veranderd worden, zoo men ze 24 uur of langer in 1 percent zoutzuur 
laat liggen en, na afdrogen, bij 50 — 60° C. volkomen droogt. Men kan ze dan zelfs 
door wrijven tusschen de vingers lot poeder maken. Linnen en katoen zijn hiertoe 
bijzonder geschikt; met hout gelukt de proef eveneens, doch moeilijker, daarentegen 
niet met kurk en kurkstof bevattende celwanden. 
Het is bekend , dat in de celwanden van vele fungi de cellulose niet rechtstreeks 
door de gewone reactiën kan worden aangetoond , en dat men daarom dikwijls aan 
de aanwezigheid van deze stof in die gewassen heeft getwijfeld. Zoo men echter deze 
wanden dagen lang in eene oplossing van bijtende kali laat liggen , en deze daarna 
volledig uitwascht, gedragen ook deze wanden zich tegenover chloorzinkjodium en 
koperoxydammoniak als zuivere cellulose (WlESNER , Sitzb. d. k. Akad. d. Wiss. 
Wien 1886, Bd. XCIII p. 29 en p. 31). u. v. 
