84 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
in zijne grootste afmetingen 17 inches (ongeveer 42,5 cM.) lang en 18 inches dik, 
vertoont geen spoor van oxydatie en bevat volstrekt geen silikaten. Het ijzergehalte 
bedroeg 91,22 pet., het phosphorgehalte 0,16 pet.; Ni en Co zouden dus 8,62 pet. 
kunnen bedragen. Het merkwaardige is, dat er eene holte doorloopt 4,8 cM. lang en 
1,5 cM. wijd, doch naar de beide uiteinden eenigszins kegelvormig uitloopend. In 
het klein vertoont dit stuk meteoorijzer het zelden voorkomend verschijnsel, dat eens 
aan een stuk meteoorijzer, in Arizona gevonden, waargenomen werd. Hier kon 
echter een man doorkruipen. 
Het tweede stuk, waarvan hier gesproken wordt, werd reeds in 1857 in Zuid- 
Carolina gevonden. Het bevat veel nikkel en cobalt; de samenstelling w T as namelijk 
Fe : 85,83 pet. , Ni : 13,34 pet. , Co : 0,87 pet. , P : 0,16 benevens van sporen S en C. Het 
gewicht was niet groot, namelijk ruim 2 K.G. maar met de uitwendige kubische 
gedaante stemde de regelmatigheid der Widmanstadtische teekeningen, zoowel aan 
den buitenkant als op een vlak midden uit den steen , verwonderlijk goed overeen. 
De beschrijving gaat van teekeningen vergezeld. D. v. c. 
Synthese van coniïne. — Ladenburg is er waarschijnlijk in geslaagd coniïne, het 
alkaloïd van den Waterscheerling ( Conium maculatum), synthetisch te bereiden. 
Door verhitting van paraldehyd met a-picoline verkreeg hij : 
C 2 H 4 0 + C 5 H 4 N.CH 3 = C 5 H 4 N.CH. CH. CH 3 + H 2 0 
dus water en een allylderivaat van pyridine. Dit lichaam, eene base, vertoonde in 
zijnen reuk groote overeenkomst met conyrine, eene base, welke ladenburg verkreeg 
door coniïne met zinkstof te verhitten : 
C 8 H l7 N — 6 H 2 = C 8 H n N. 
Het allylpyridine was eene olieachtige vloeistof (kookp. 190° a 195°), die gemak- 
kelijk werd gereduceerd tot eene andere base, waarvan de geaardheid en het smelt- 
punt van het hydrochloraat , het dubbel Cd-jodide, de reuk, het kookpunt zoozeer 
met de overeenkomstige eigenschappen van coniïne en algeleiden overeenstemmen, 
dat dit alkaloïd waarschijnlijk als propylpiperidine mag worden beschouwd, 
C 5 H 4 N CH. CH. CH 3 + 8 H = C é H 10 N. C 3 H 7 
( Ber . der deutsch. chem. Ges. XIX S. 439). p. v. c. 
Eigenschappen van fluoor. — Waarschijnlijk is h. moissan door elektrolyse van 
watervrije fluoorwaterstof er in geslaagd fluoor af te zonderen, althans deze onbe- 
kende grondstof nader op het spoor te komen. De stroom werd geleverd door 50 
Bunsensche elementen ; het zuur bevond zich in eene U-vormige buis van platina en 
werd tot 50° afgekoeld. Aan de positieve pool ontwikkelde zich waterstof en aan de 
negatieve pool een gas, hetwelk de volgende eigenschappen bezat. 
1. Kwik verbond er zich mede tot heldergeel hydrargyrofluoride ; 2. water werd 
er door ontleed onder vorming van ozon; 3. phosphorus ontbrandt bij de aanraking 
