88 
wetenschappelijk bijblad. 
hot toelaten van tuberkellijders in een algemeene ziekenzaal, of het opeenhoopen van 
zulke lijders in alle tijdperken der ziekte. De bacillus is standvastig tegenwoordig in 
de sputa, en waarschijnlijk in de uitademing der lijders, en dit wijst op de nood- 
zakelijkheid van sterke ventilatie van woon- en slaapkamers, en van desinfectie van 
bezoedelde kleederen en beddegoed. De uitwendige voorwaarden , die boven anderen 
het ontstaan van de bovengenoemde dispositie begunstigen, zijn een natte ondergrond , 
die een overmaat van vochtigheid der lucht teweeg brengt [?] , en de gedurige in- 
ademing van eene lucht die door menschelijke ademhaling verontreinigd is. Men heeft 
verzekerd dat tuberkels van dieren op den mensch kunnen worden overgebracht ten 
gevolge van het eten van ziek vleesch of van het gebruik van melk , afkomstig van 
eene tuberculeuze koe. Deze stelling moet nog bewezen worden, doch er is niets 
onwaarschijnlijks in , vooral in het geval van kinderen met eene tuberculeuze praedis- 
positie. 
Wij nemen dit over uit een stuk in Nature (July 1, 1886) getiteld: Recent 
Advances in Sanitary Science , doch voegen er bij, dat naar ons oordeel het niet 
slechts »niet on waarschijn! ij k’’ maar hoogst waarschijnlijk is, dat de tuberculose 
door melk van tuberculeuze (ook parelzieke) koeien op menschen , bepaaldelijk op 
gepraedisponeerde kinderen, kan worden overgebracht. De schrijver vermeldt later 
zelf dat het mondzeer der koeien door de melk op kinderen kan worden overgebracht , 
en beveelt aan, de melk niet dan gekookt te gebruiken, een maatregel, die ook met 
het oog op tuberculeuze melk niet genoeg is aanteprijzen. Eigenlijk moest bij den 
legenwoordigen stand van zaken (geen wettelijk toezicht; in vele gevallen, b. v. bij 
parelziekte van melkgevende koeien , onmogelijk toezicht) alle melk vóór het gebruik , 
vooral door kinderen, worden gekookt. d. l. 
Tegen slangenbeten. — De heer bolton, correspondent van The Lancet , zendt 
aan dat tijdschrift een verslag over de wijze, waarop de inboorlingen van Namaqualand 
de beten van vergiftige slangen behandelen. Iemand , die door zulk eene slang ge- 
beten is, tracht deze te dooden, haalt er de giftklier uit, drukt den inhoud in den 
mond uit en slikt dien door. Volgens de Namaqua’s is hij dan beveiligd. Zij voeren 
steeds gedroogde giftklieren en het gedroogde lichaam van eene giftige hagedis met 
zich, en wanneer zij de slang, die hen heeft gebeten, niet kunnen dooden, binden 
zij, zoo mogelijk, het gebeten lid even boven de wond stijf te samen, zuigen de 
wond uit, maken om deze heen eenige insnijdingen, en plaatsen daarin kleine stukjes, 
ter groote van een speldenknop, van de hagedis of van de giftklieren. De heer 
BOLTON zag iemand zich opzettelijk door een Cobra doen bijten, zonder dat zich 
daarvan gevolgen openbaarden. Die man had het zich tot gewoonte gemaakt gift- 
klieren in te zwelgen. Zou hier aan een zoogenaamd vaccinatie-verschijnsel gedacht 
moeten worden? ( Revue scientifique 10 Avril 1886, pag. 478). D. L. 
