92 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
verbinding met phenylhydrazine in het laatste geval sneller kristalliseert en de kleur, 
die na toevoeging eerst van eene alkoholische oplossing van resorcine en vervolgens 
van zoutzuur ontstaat, hier geelrood en bij formose violetrood is, meent loew hier 
met eene andere suiker te doen te hebben , die hij pseudoformose noemt. 
Deze synthese van suikers uit metaldehyd verschaft steun aan de onderstelling, 
dat dit aldehyd eene der eerste stoffen is, welke in de planten onder den invloed van 
het zonlicht in het bladgroen worden gevormd. d. v. c. 
Werking van hydrochloride en hydrofluoride op mangaandioxyde. — Ontstaat 
bij de werking van zoutzuur op mangaandioxyde eerst MnCI 4 of Mn 2 Cl 6 ? NiklÈs 
beweerde vroeger het eerste en pickering hét laatste. Odin e. christensen deelt 
nieuwe gronden mede voor het gevoelen van pickering •, hij voegde bij de oplos- 
sing, die zoutzuur en mangaandioxyde te zamen opleverden, eene overmaat van Na 2 P 2 0 7 
en verkreeg daardoor een manganizout Mn 2 Na 2 (P 2 0-) 2 + 10H 2 O, en verder bepaalde 
hij door eene jodometrische methode de hoeveelheid werkzaam chloor in de oplossing , 
die zoutzuurhoudenden aether en mangaandioxyde opleverden; op 1 atoom Mn vond 
hij 1 atoom werkzaam Cl en niet 2 atomen. 
Evenzoo ontstaat volgens christensen Mn 2 Fl 6 en niet MnFl 4 bij de werking van 
hydrofluoride op zuiver mangaandioxyde. Ook beschrijft hij een aantal dubbelzouten , 
waarvan 4KFl,Mn 2 Fl 6 + 2H 2 0 een voorbeeld is. K kan door Na of NH 4 , Mn 2 door 
Fe 2 , Cr 2 , Al 2 of een der platinametalen vervangen zijn. 
Bij verhitting van een mangaandubbelfluoride (vooral van het natriumzout) in eene 
platinabuis , waardoor een stroom van zuivere en droge O of N wordt gevoerd , ver- 
krijgt christensen in den aanvang een gas, hetwelk uit vast KJ jodium en uit vast 
KBr broom afscheidt; later wordt de buis poreus. Ook hier heeft men hoogstwaar- 
schijnlijk met fluoor te doen. ( Journ . für prakt. Chem. Neae Folge XXXIV, 41). 
d. v. c. 
PLANTKUNDE. 
Vruchttakken van Hermoes. — In het voorjaar maakt het hermoes ( Equisetum 
arvense ) bleeke, onvertakte loten, die aan hun top elk een aar met sporedoosjes 
dragen. In den zomer brengt deze plant groene, sterk vertakte, doch onvruchtbare 
loten voort. Het gelukte nu aan goebel om de loten der eerste soort in die der 
tweede te veranderen. Dit geschiedt als de loten afgesneden of met een stukje van 
den wortelstok in een pot met aarde of in wat water geplaatst en met een glazen 
stolp overdekt worden, nog beter als men ze eenvoudig op water laat drijven. Weldra 
worden zij dan groen en ontwikkelen, hoofdzakelijk aan de zes onderste knoopen , 
kransen van zijtakken, die van den beginne af groen zijn ( Ber . d. deutschen Bot. 
Ges. 1886, Bd IV p. 184). d. v. 
