II 
de Pinaftro, fiue Pino fylueflri. 
tia quadam oleofo- refinofa tantopere 'abundant, 
vt ad ta&um infigniter pingues appareant. Quod 
ad morbos arboris referri poffe videtur. Igitur 
non absque veri fpecie i. bavhinvs, matthio- 
LVS, BELLONIVS, Cafp. HOFFMANNVS, BODAEVS 
a stapel, pluresque alii viri de re herbaria opti- 
me meriti, plinivm erroris cuiusdam accufarunt, 
qui Taedam fui generis arborem efle arbitratus eft, 
illamque ad fextum coniferorum genus retulit. 
Haud ita didimilis ergo veritati apparet dalecham- 
pii, cevsii, parckinsonii aliorumque fententia, vbi 
Taedae vocabulum pro homonymo fumitur, quod 
modo lignum Pini refinofum & pingue denotat, 
cuius vfus loco lucernae vel candelae efle poteft; 
modo arborem fui generis, theophrasto igno- 
tam, fignificat. Parari adhucdum folent ab inco- 
lis Silefiacis fibique vicinis affulae longae ex Pini 
ligno pinguiori, quibus inftar lucernae & cande- 
lae vtuntur. Atque ille vfus veteribus etiam fre- 
quens erat. Vnde taeda pro face, praefertim nu- 
ptiali, accipiebatur, ovid. Metamorph , I 
At tibi ego ignarus thalamos taeda S que pa- 
rabam. 
Conf raii Hi/lor. Piant. I. c. 
§. VII. 
Quum incomparabilis linnaevs noflraque Pmafiri 
laude multo maior, in fcriptis fuis, ad rem botani -cbaratte- 
cam pertinentibus, euidentiilimeoftenderit, nulla res a par- 
B 3 cer- tibiis fru -. 
