de Pimflro ) Jive Pino fyluefiri y 
gendis, quorum ope Pinus ab aliis arboribus, 
immo illius vna fpecies ab alia facile diftingui 
poterit. Quod proxime fequentibus §6. efficere 
conabimur. 
§• IV. 
Curatiorem hic merentur contemplationem Eius m. 
partes vegetationis. Habet Pinus fylueflris cau- tae apar- 
dicem plerumque diftri&um , aliquando etiam tibusve- 
refrum. Ad corticem illius firefpicis, illum d\-£ etat ‘*~ 
uerfum quoque effe deprehendes. Nam qui ad w/ * 
inferiorem arboris partem haeret, multis rimis 
difbnguitur, fcaber eft et colorem refert cinereum; 
qui vero fuprema arboris loca occupat , plenus 
fquamarum, rubicundus, atque in ramis tenerio- 
ribus vt Laurus liuefcit. Surculi ramorum hu- 
ius funt conditionis, vt facillima vi frangi pos- 
fint; fra&i exhibent poros exiguos, inter corti- 
cem fitos, relinam fundentes. Non vna eadem- 
que videtur efie ratio ramorum in arbore adulta, 
& adhuc iuniore: illa enim notata cflr ramis in 
varios finus reflexis; haec vero magis re&um ex- 
currentibus, Folia tenuia funt, rigida, foliis 
abietis & piceae multo longiora, femper gemina, 
ex vno quafi tubulo egredienda, fed in ifto exitu 
connexa, concaua ad interiorem, qua fefe con- 
tingunt, partem, acuta porro funt, pungunt, gu- 
ftui faciunt adftriftionem , ramosque circum cir- 
ca vefliunt. Coni, quibus Pinus noflra gaudet, 
funt ex permultis fquamis compa&i, ad turbinem 
B accom- 
