Metam. 
Lib. i. 
( 2 ) 
aspectu hispidas, tactu truces, ut tantum non 
vocem ipsius singentas illas, rationemque red- 
dentis exaudire videamur, ne se depascat avida 
quadrupes, ne procaces manus rapiant, ne 
neclecta vestigia obterant, ne insidens ales in- 
fringat ; his muniendo aculeis, telisqve arman- 
do remedijs ut tuta ac salva sint. Ita hoc quo- 
que quod in ijs odimus hominum causa exco- 
gitatum est. 
Sed ut non effusius laudare videar, ea quae 
ab omnibus frequenti usu sat laudis ha- 
beant, alio me vertam nempe ad earum cogni- 
tionem. Quanto enim sua natura aliquid ex- 
cellentius est, tanto major ejus cognitio habe- 
tur ; veluti enim Deitas caetera cuncta in unum 
collata multo superat, sic Theologia alijs sci- 
entijs palmam merito praeripuit. Huic proxi- 
mum locum tenet Medicina quae ut recte sum- 
mus ejus Author Hippocrates Texveuv /xh Trareuv 
euv z7ri(pavsr<xlYi. Omissis ergo, quae in alijs plan- 
tae praestare possint, quid antiquitatis, dignita- 
tis & necessitatis, hic habent (quae omnia ex ea- 
rum cognitione pendent) paucis expediam. 
Herbarum peritia antiquissima, Artis enim 
fundamenta jecit, rj apx a ' ia Ictrputn ( ut recte Ho- 
meri Scholiastes annotavit ) iv Boravais yv. A- 
pollo ille Ovidanus cui antiquitas medicinae in- 
ventum tribuit, maxime gloriatur hisce verbis. 
Inventum medicina meu est ,opif erque per orbem 
Dicor ; fy herbarum subjecta potentia nobis ; 
Quasi plantarum scientia praecipua Artis me- 
dicae (ejus inventi) pars esset ; statim etiam su- 
biicit. 
Hei 
